linksazidarki5

مراسم تشييع پيكر دكتر «احمد توكلي» عضو مجمع تشخيص مصلحت تك بت، صبح امروز جمعه سوم مرداد در مرقد امامزادگان عينعلي و زينعلي پونك برگزار شد.

اقتصادنيوز: همزمان با افزايش اتهامات درباره روابط ترامپ با مجرم جنسي «جفري اپستين»، نيويورك تايمز نوشت كه نام «دونالد ترامپ» رئيس جمهور آمريكا در فهرست نويسندگان كتابي به مناسبت پنجاهمين سالگرد تولد اپستين آمده است و در كتاب ديگري با عنوان «ترامپ: هنر بازگشت»، ترامپ يادداشتي چاپلوسانه براي اپستين گذاشته است.

به گزارش اقتصادنيوز به نقل از ايسنا، نيويورك تايمز ادعا كرد كه در ميان فهرستي از همكاران اپستين كه از آنها خواسته شده بود پيام‌هاي تولد خود را براي اين كتاب ارسال كنند، نام ترامپ در كنار نام افرادي چون ميلياردر «لسلي اچ. وكسنر» و «آلن سي. گرينبرگ» مديرعامل بانك سرمايه‌گذاري ورشكسته بير استرنز ديده مي‌شود.

وال استريت ژورنال نيز اخيرا گزارش داد كه بيل كلينتون، لئون بلك و ورا وانگ در ميان بيش از ۵۰ نفر از نويسندگان كتاب سال ۲۰۰۳ بوده‌اند.

 
گزارش نيويورك تايمز يك هفته پس از آن منتشر مي‌شود كه روزنامه وال استريت ژورنال گزارشي تكان‌دهنده منتشر كرد و مدعي شد ترامپ در اوايل دهه ۲۰۰۰ نامه‌اي به مناسبت تولد اپستين نوشته است كه در آن رئيس جمهور آينده خطاب به اين مجرم جنسي نوشته بود: «ما اشتراكات خاصي داريم.»

اين روزنامه در ادامه مدعي شد كه نامه امضا شده با نام ترامپ، با نقاشي يك زن برهنه ترسيم شده است.

ترامپ به شدت نوشتن اين نامه را تكذيب و ادعا كرده است كه با وجود داشتن سابقه مستند در كشيدن نقاشي براي رويدادهاي خيريه، اصلا نقاشي نمي‌كشد.

 
 
در گزارش نيويورك تايمز كه روز بت فيدو منتشر شد، اين روزنامه همچنين ادعا كرد ترامپ در يك نسخه از كتابش به نام «ترامپ: هنر بازگشت» يادداشتي را منتشر كرد كه به اپستين تعلق داشته و اپستين را مورد خطاب قرار داده بود. ظاهرا اين نوشته با نام «دونالد» امضا شده و تاريخ انتشار كتاب، «اكتبر ۱۹۹۷» را دارد و در آن از اپستين تمجيد كرده و نوشته بود، «به جف - تو بزرگتريني!»

بر اساس اين گزارش، رابطه ترامپ با اپستين به سال ۱۹۹۲ برمي‌گردد، زماني كه آنها در يك مهماني در تفرجگاه مار-ئه-لاگو ترامپ در فلوريدا با هم آشنا شدند. گزارش‌ها نشان مي‌دهد كه اين رابطه در سال ۲۰۰۴ پس از رقابت آنها براي خريد يك قطعه زمين در پالم بيچ به هم خورد. ترامپ به مجله نيويورك گفت: «اپستين مرد فوق‌العاده‌اي بود. او عاشق زنان بود... شكي نيست كه او از زندگي اجتماعي خود لذت مي‌برد.»

 
در حالي كه ترامپ همچنان ادعاهاي بيشمار عليه خود را انكار مي‌كند، روزنامه وال استريت ژورنال روز چهارشنبه گزارش داد كه وزارت دادگستري به رئيس جمهور گفته است كه نام او چندين بار در پرونده‌هاي دولتي مربوط به اين مجرم جنسي، آمده است.

اكوايران: ديپلمات‌هاي غربي گفته‌اند هرگونه تمديد مهلت فعال‌سازي «سازوكار ماشه» از سوي تروئيكاي اروپا در صورت به نتيجه رسيدن گفت‌وگويشان با ايران، براي مدتي «چندماهه» و مستلزم تصويب قطعنامه‌اي در شوراي امنيت خواهد بود.

به گزارش اكوايران، همزمان با گفت‌وگوهاي ايران و تروئيكاي اروپايي(آلمان، فرانسه و انگليس)، مذاكراتي كه گفته شده پيرامون تمديد فعال‌سازي «سازوكار ماشه» از سوي اين كشورهاي اروپايي با ايجاد يك فضاي مذاكراتي جديد ميان ايران و آمريكا و ازسرگيري همكاري ايران و آژانس بين‌المللي انرژي اتمي انجام خواهد شد، ديپلمات‌هاي غربي مي‌گويند هرگونه تمديد اين مهلت به مدت چندماه مستلزم تصويب قطعنامه‌اي در شوراي امنيت سازمان ملل خواهد بود.

هيئت‌هاي مذاكره‌كننده ايران و تروئيكاي اروپايي امروز جمعه در استانبول ديدار و گفت‌وگو مي‌كنند.

به نوشته ايسنا، روزنامه فايننشال تايمز در گزارشي در اين باره نوشت: ديپلمات‌هاي غربي مي‌گويند، «كشورهاي اروپايي آماده هستند در ازاي پذيرش شرايطي از سوي ايران، از جمله ازسرگيري مذاكرات با واشنگتن و همكاري با بازرسان هسته‌اي سازمان ملل، مهلت اعمال تحريم‌هاي بين‌المللي عليه آن از طريق سازوكار ماشه را تمديد كنند.»

«ژان نوئل بارو» وزير امور خارجه فرانسه، پيشتر گفته بود در صورتي كه تا پايان ماه اوت توافقي با ايران در زمينه مسئله هسته‌اي آن حاصل نشود، تروئيكاي اروپا اقدام به بازگرداني تحريم‌هاي بين‌المللي عليه ايران در شوراي امنيت سازمان ملل خواهد كرد.

تهديد كشورهاي اروپايي به فعال‌سازي مكانيسم ماشه، يعني بازگشت تمامي تحريم‌هاي سازمان ملل عليه ايران. در حالي كه بسياري از تحليل‌گران معتقدند مبناي حقوقي اين اقدام نه‌تنها سست، بلكه فاقد مشروعيت است، برخي تحركات فني و ديپلماتيك نيز در جريان است كه مي‌تواند آينده مناسبات ايران و اروپا را دگرگون كند.

مكانيسم ماشه يا «Snapback Mechanism» سازوكاري مندرج در بندهاي ۳۶ و ۳۷ برجام و بندهاي ۱۱، ۱۲ و ۱۳ قطعنامه ۲۲۳۱ شوراي امنيت مصوب سال ۱۳۹۴ است كه اجازه مي‌دهد در صورت «نقض اساسي» تعهدات برجام از سوي ايران، يكي از اعضاي گروه ۱+۵ (آمريكا، انگليس، فرانسه، آلمان، روسيه يا چين)، سازوكاري را فعال كند كه بدون نياز به راي‌گيري در شوراي امنيت سازمان ملل متحد، تمام تحريم‌هاي پيش از برجام سازمان ملل عليه ايران به‌طور خودكار بازگردد.

مهلتي چند ماهه و ملزومات آن
ديپلمات‌هاي ارشد غربي به فايننشال تايمز گفتند تروئيكاي اروپا قرار است پيشنهاد مهلت چندماهه بازگرداني تحريم‌هاي سازمان ملل را در اين مذاكرات مطرح كند. اگر قرار باشد تمديدي انجام نشود، آن‌ها بايد تا ميانه سپتامبر (يك ماه قبل از به پايان رسيدن تاريخ برخي مفاد كليدي توافق هسته‌اي ۲۰۱۵ در ۱۸ اكتبر) در مورد فعال‌سازي سازوكار ماشه تصميم بگيرند.

به گفته آن‌ها، اين پيشنهاد مشروط به موافقت ايران با ازسرگيري مذاكرات با دولت «دونالد ترامپ» رئيس‌جمهور آمريكا و ازسرگيري همكاري‌هاي به تعليق درآمده با آژانس بين‌الملللي انرژي اتمي است.

ديپلمات‌ها گفتند هرگونه تمديد ممكن است به مدت چند ماه باشد و به تصويب قطعنامه‌اي در شوراي امنيت سازمان ملل نياز دارد. مقامات اروپايي به درخواست‌ها براي اظهارنظر پاسخ نداده‌اند.

در اين گزارش مطرح شد: ايران اين هفته همچنين با روسيه و چين كه ديگر امضاكنندگان توافق هسته‌اي هستند گفت‌وگو كرده است اما جزئياتي درباره آن منتشر نشده است.

«سيدعباس عراقچي» وزير امور خارجه ايران روز گذشته در آستانه گفت‌وگوهاي ايران و اروپا گفت: از اين جنگي كه اخيرا رخ داد، به نظرم لازم بود كه حتما اين‌ها مطلع باشند كه مواضع جمهوري اسلامي ايران همچنان قوي و استوار است و غني‌سازي ما ادامه پيدا خواهد كرد و اين‌طور نيست كه ما از اين حق مردم ايران صرف‌نظر كنيم.

عراقچي در ادامه بيان كرد: البته جمهوري اسلامي ايران همواره آمادگي داشته كه برنامه هسته‌اي صلح‌آميز خود را در يك چارچوب معقول و منطقي جلو ببرد.

او در ادامه گفت كه «ما هيچ وقت از اينكه اعتماد كشورهايي كه نگران هستند را جلب كنيم، كوتاهي نكرديم؛ البته در مقابلِ درخواست‌هايي كه جمهوري اسلامي ايران دارد، براي اينكه حقانيت آن در استفاده صلح آميز از انرژي هسته‌اي به شمول غني سازي مورد احترام واقع شود».

وزير خارجه ايران با بيان اينكه «به هر حال گفت‌وگوهايي كه فردا انجام خواهد گرفت، در ادامه همان گفت‌وگوهاي پيشين و مواضع ما كاملا روشن است»، گفت: دنيا بايد بداند كه اين مواضع هيچ تغييري نكرده و ما همچنان محكم و استوار از حقوق مردم ايران در انرژي صلح آميز هسته‌اي به طور خاص موضوع غني‌سازي دفاع خواهيم كرد و ايستادگي خواهيم كرد.

كارشكني واشنگتن در روند ديپلماتيك حل‌وفصل مسئله برنامه هسته‌اي ايران
«دونالد ترامپ» رئيس‌جمهور آمريكا در ميانه تجاوزگري رژيم صهيونيستي به حاكميت ملي و تماميت ارضي ايران كه از سحرگاه ۲۳ خرداد آغاز شد و تا آتش‌بس ۲ تير ادامه داشت، با ورود مستقيم به اين درگيري، دستور داد كه جنگنده‌اي بي‌-۲ آمريكايي با بمب‌هاي سنگين تاسيسات هسته‌اي اصفهان،‌ نطنز و فردو را بمباران كنند. طبق اعلام مقامات ايران، اين تاسيسات آسيب جدي ديده‌اند، اما افزايش سطح تشعشعات خارجي در آن‌ها گزارش نشده است.

با وجود اين كه ايران هنوز ارزيابي رسمي از ميزان خسارات وارده به اين تاسيسات را ارائه نكرده، ترامپ ادعا كرده است تاسيسات هسته‌اي ايران «به طور كامل» از بين رفته است. اگرچه حتي پنتاگون نيز در ارزيابي اوليه خود از خسارات اين حمله، تنها با گفتن اين كه اين عمليات به اهداف خود دست يافته، دقيقا ادعاي ترامپ را تاييد نكرده است.

حمله آمريكا به تاسياست هسته‌اي ايران كه تحت نظارت توافق پادماني ايران با آژانس بين‌المللي قرار داشتند، با نقض منشور سازمان ملل و قوانين بين‌المللي انجام شد. مقامات بسياري از كشورها اين حمله را ضربه‌اي به نظام منع گسترش تسليحات اتمي و نقض آشكار منشور سازمان ملل خواندند.

ترامپ در حالي اقدام به استارت بت با تجاوزگري رژيم صهيونيستي عليه ايران كرد كه حتي جامعه اطلاعاتي آمريكا برخلاف ادعاي «بنيامين نتانياهو» نخست‌وزير رژيم صهيونيستي مدتي پيش از اين حمله اعلام كرده بود هيچ شواهدي مبني بر نزديك بودن ايران به ساختن يك بمب اتمي وجود ندارد.

اين حملات متجاوزانه به تماميت ارضي و حاكميت ملي ايران در ميانه مذاكرات غيرمستقيم تهران-واشنگتن درباره توافقي در زمينه محدودسازي برنامه هسته‌اي ايران و لغو تحريم‌هاي ايران رخ داد. مقامات ايراني عزم خود براي مذاكره درباره حل‌وفصل ديپلماتيك مسئله هسته‌اي ايران را اعلام كرده اما گفته‌اند برگزاري اين مذاكرات مسلتزم دريافت تضمين‌هايي درباره اين است كه حملات متجاوزانه عليه ايران تكرار نخواهد شد.

ايران در عمليات «بشارت فتح» با حمله موشكي به پايگاه «العديد» آمريكا در قطر كه بزرگ‌ترين پايگاه هوايي اين كشور در منطقه است، به اين حمله متجاوزانه پاسخ داد.
 

رئيس سازمان جهاد كشاورزي استان تهران ميانگين بهره‌وري آب كشاورزي در اين استان را ۶۲ درصد اعلام كرد و گفت: كشاورزي اين استان با كمبود ۴۰۰ ميليون مترمكعبي آب روبروست.
به گزارش خبرگزاري تسنيم، جبرئيل برادري با اشاره به اهميت رعايت هشدارهاي فني براي عبور از شرايط اقليمي موجود در بخش كشاورزي، اظهار داشت: صرفه جويي در مصرف آب كشاورزي، افزايش راندمان آب و افزايش بهره وري با هدف مقابله با تنش هاي آبي در دستور كار است.

وي با يادآوري اينكه تاكنون بيش از 84 هزار و 733 هكتار تحت پوشش سامانه‌هاي نوين آبياري قرار گرفته اند، افزود: بيش از 85 درصد از اراضي استان تهران كه قابليت اجراي سيستم هاي آبياري تحت فشار را دارند و در مجموع بالغ بر 55 درصد كل اراضي كشاورزي استان تحت پوشش اين سامانه ها هستند.

برادري توسعه بيش از پنج هزار هكتار انواع گلخانه، احياي بيش از 176 رشته قنات به طول 286 كيلومتر و اجراي طرح هاي انتقال آب به بيش از 2 هزار كيلومتر در سال هاي اخير را از اقدامات صورت گرفته در بحث افزايش راندمان آب بخش كشاورزي دانست.

وي، آموزش روش هاي صرفه جويي در آب كشاورزي به كشاورزان و بهره برداران و جايگزيني ارقام ميان رس و زودرس ذرت علوفه اي با ارقام ديررس در راستاي صرفه جويي در مصرف آب را از ديگر اقدامات اين سازمان برشمرد كه سبب صرفه جويي حدود 600 ميليون مترمكعب ساليانه در آب بخش كشاورزي شده است.

رئيس سازمان جهاد كشاورزي استان تهران، ميانگين بهره وري آب در كل توليدات كشاورزي استان را بيش از 2.8 كيلوگرم بر مترمكعب و در توليدات زراعي و باغي را 2.15 كيلوگرم ماده توليدي به ازاي هر مترمكعب آب مصرفي دانست، آن هم در شرايطي كه ميانگين بهره وري آب در كشور حدود 1.5 كيلوگرم بر مترمكعب است.

به گفته برادري، از سال 1400 وان ايكس بت بيش از هزار پروژه آب و خاك در استان تهران اجرا شده كه راندمان كاربرد آب كشاورزي در استان تهران را به بالاي 62 درصد رسانده است.

رئيس سازمان جهاد كشاورزي استان تهران در عين حال به كمبود 400 ميليون مترمكعب آب كشاورزي اشاره كرد و افزود: منابع آبي كل استان تهران اغلب به آب شرب شهرها و مصارف شهري و صنعتي استان اختصاص دارند و سهم بخش كشاورزي از كل منابع آب موجود اين استان كمتر از 45 درصد است.

برادري نياز آبي بخش كشاورزي استان تهران را 2500 ميليون مترمكعب برشمرد كه با صرفه جويي 600 ميليون مترمكعبي به حدود 1900 ميليون مترمكعب در سال رسيده است و در اين باره توضيح داد: اكنون كمتر از 1500 ميليون مترمكعب آب مورد نياز بخش كشاورزي تامين مي شود.

وي، قطع حقابه هاي كشاورزان غرب استان از سد اميركبير، تغيير نوع مصرف آب چاه هاي كشاورزي به صنعت و خدمات، افت زياد سطح سفره هاي آب زير زميني، تغيير منبع تامين آب كانال محمديه از چاه به پساب تصفيه خانه فيروزبهرام به دليل مشكلات كمي و كيفي و بهداشتي پساب توليدي و كمبود شديد اعتبار در بخش آب و خاك را از مهمترين چالش هاي استان عنوان كرد كه رفع آنها در دستور كار است.

وي همچنين از پيگيري تكميل و راه اندازي خط دوم انتقال آب پساب تصفيه خانه جنوب تهران به شهرستان هاي ورامين و پيشوا، اصلاح و تعديل پروانه هاي چاه هاي كشاورزي و استفاده از پساب تصفيه براي بخش كشاورزي خبر داد.

منابع لبناني اعلام كردند كه جورج عبدالله فعال لبناني از سوي فرانسه آزاد شده و در راه بيروت است.
به گزارش مشرق به نقل از الميادين، مقامات فرانسوي امروز جمعه تصميم گرفتند جورج عبدالله، فعال لبناني، را پس از نزديك به ۴۱ سال بازداشت آزاد و به لبنان بفرستند.

طبق گزارش خبرنگار الميادين از پاريس، اين اقدام يك روز زودتر از تاريخ تعيين شده است.

خبرنگار المبادين توضيح داد كه تصميم مقامات فرانسوي براي انتقال جورج عبدالله، فعال لبناني، امروز به جاي فردا، براي جلوگيري از استقبال مردمي از اوست

وي خاطرنشان كرد كه پاريس قبل از اخراج عبدالله، مانع از هرگونه اظهار نظر مطبوعاتي يا عمومي او شده است.

طبق اطلاعات ميداني، انتظار مي‌رود جورج عبدالله ظرف چند ساعت آينده آزاد شود.

در همين حال، رابرت عبدالله، برادر فعال جرج عبدالله، از ساعت‌ها اضطراب و انتظار سخن گفت، زيرا هنوز تاريخ مشخصي براي ورود او به بيروت وجود ندارد.

اين در حالي است كه برخي رسانه هاي لبناني اعلام كردند كه هواپيماي حامل جورج عبدالله ساعت ۹ از پاريس بلند مي شود و ساعت دو و نيم عصر در بيروت بر زمين خواهد نشست.

الميادين گزارش داد: جورج عبدالله آزاد شده و در راه لبنان است. حال او بسيار خوب است و بي صبرانه منتظر رسيدن به لبنان و ديدار خانواده و رفقايش است.

همزمان كمپين آزادي جورج عبدالله خواستار مشاركت گسترده در مراسم استقبال شد.

وكيل فدا عبدالفتاح نيز گفت: تغيير تاريخ آزادي جورج عبدالله از شنبه به امروز با هدف ايجاد اختلال در جشن ورود او به بيروت است.

الميادين تصاويري از انتقال عبدالله از زندان لانِمِزان به پاريس، پايتخت فرانسه، منتشر كرد. پيش از اين، عبدالله از «بسيج رو به رشد» در ميان هوادارانش تمجيد كرده و گفته بود كه اين دليل اصلي تاييد آزادي او توسط وزارت دادگستري فرانسه بوده است.

سفارت لبنان در پاريس، به خبرنگار الميادين خبر داد: هواپيماي جورج عبدالله ساعت ۹ صبح از پاريس پرواز مي‌كند و ساعت ۱۴:۳۰ بعد از ظهر به بيروت مي‌رسد.

جورج عبدالله كيست؟

جورج عبدالله يكي از پرسابقه‌ترين زندانيان سياسي اروپا است. او در سال ۱۹۸۴ در ليون فرانسه به اتهام داشتن گذرنامه جعلي الجزايري پس از تعقيب توسط موساد اسرائيل دستگير شد. در سال ۱۹۷۸، عبدالله به جبهه مردمي براي آزادي فلسطين پيوست و در سال ۱۹۸۱ در تأسيس جناح‌هاي مسلح انقلابي لبنان شركت كرد. او بعداً به شركت در ترور ديپلمات‌هاي آمريكايي و اسرائيلي متهم شد.

در سال ۱۹۹۹، عبدالله شروط آزادي خود را، همانطور كه در قانون مجازات فرانسه تصريح شده بود، برآورده كرد و در سال ۲۰۰۳، دادگاه آزادي مشروط او را صادر كرد. دادستان عمومي فرانسه به اين تصميم اعتراض كرد و آزادي او از زندان را به تأخير انداخت. در سال ۲۰۰۵، دادستان عمومي فرانسه با هرگونه تصميمي براي آزادي او مخالفت كرد.

در سال ۲۰۰۶، دادستان عمومي مل بت درخواست آزادي عبدالله را رد و استدلال كرد كه وجهه فرانسه در نظر ايالات متحده و متحدانش خدشه‌دار خواهد شد و اخراج او به لبنان تضميني براي عدم تكرار اعمالي كه مرتكب شده بود، نيست.

در سال ۲۰۰۷، وكيل عبدالله هفتمين درخواست آزادي مشروط او را ارائه كرد كه در ۱۰ اكتبر همان سال رد شد. در سال ۲۰۰۷، عبدالله به حكم اعتراض كرد و جلسه تجديدنظر در ۳۱ ژانويه برگزار شد، اما حكم تا ۱۷ آوريل ۲۰۰۸ به تعويق افتاد. در سال ۲۰۱۳، شعبه اجراي احكام كيفري پاريس هشتمين درخواست آزادي عبدالله را مشروط به خروج او از خاك فرانسه تصويب كرد.

دادستاني عمومي درخواست تجديدنظر داد و حكم به حالت تعليق درآمد. دادگاه اجراي احكام فرانسه همچنين نهمين درخواست آزادي مشروط عبدالله را در سال ۲۰۱۴ رد كرد.

دادگاه پس از جلسه رسيدگي در ۲۰ فوريه، تصميم آزادي عبدالله را به تعويق انداخت و اعلام كرد كه او بايد بخشي از غرامت را به خانواده‌هاي ديپلمات‌هاي آمريكايي و اسرائيلي ترور شده به عنوان گامي مقدماتي براي پذيرش درخواست آزادي‌اش بپردازد.

عبدالله بارها اين درخواست را رد كرده و هرگونه دخالت در اين ترور را انكار كرده است.

دادگاه اجراي احكام فرانسه در جلسه‌اي كه نوامبر گذشته برگزار شد، حكم آزادي عبدالله را صادر كرده بود، اما پس از درخواست تجديدنظر از سوي دادستاني عمومي مبارزه با تروريسم فرانسه، بلافاصله اجراي حكم را به حالت تعليق درآورد.

قوه قضائيه فرانسه پس از گذشت ۴۱ سال حبس پنجشنبه ۲۶ تيرماه گذشته تصميم به آزادي اين مبارز لبناني گرفت. پويش هاي همبستگي با عبدالله در ماه‌هاي اخير شدت گرفته و خواستار آزادي او پس از گذراندن يك دوره طولاني حبس كه از حكم اوليه بيشتر بود، شده‌اند.

برنا - گروه ورزشي: نشست هماهنگي مسابقات دو و ميداني يادواره شهداي جنگ تحميلي برگزار شد.
 
جلسه هماهنگي برگزاري مسابقات دو و ميداني قهرماني نوجوانان دختر و پسر كشور، گراميداشت ۱۱۰۰ شهيد جنگ تحميلي ۱۲ روزه با حضور هاشم صيامي سرپرست نايب رييس فدراسيون، رضا امين‌زاده رييس هيات دو و ميداني استان خراسان رضوي و حسيني مديركل تربيت‌بدني دانشگاه فردوسي مشهد مقدس برگزار شد.

در اين نشست، صيامي ضمن قدرداني از زحمات ارزشمند رضا امين‌زاده و حسيني به واسطه قبول ميزباني اين رويداد و همكاري‌هاي ارزشمند با فدراسيون دو و ميداني در ادوار گذشته، با اشاره به اهميت برگزاري اين رويداد در راستاي انتخاب ورزشكاران تيم ملي نوجوانان براي حضور قدرتمند در بازي‌هاي زير ۱۷ سال بيوگرافي احلام آسيا (۲۰۲۵ بحرين) مطالبي را مطرح كردند.

مديركل تربيت بدني دانشگاه فردوسي مشهد مقدس نيز آمادگي دستگاه‌هاي اجرايي اين مجموعه براي همكاري و تعامل بيش از پيش جهت برگزاري هرچه بهتر اين رويداد را اعلام كرد.

مسابقات دو و ميداني قهرماني نوجوانان كشور روز‌هاي ۵و۶ مرداد در بخش پسران و روز‌هاي ۸ و ۹ مرداد نيز در بخش دختران به ميزباني استان خراسان رضوي در پيست دو و ميداني دانشگاه فردوسي مشهد مقدس برگزار مي‌شود.

پژوهشگران طب سنتي در طرحي تازه، موفق به ارائه راهكارهايي كاربردي براي تقويت حافظه و پيشگيري از زوال عقل در افراد بالاي ۴۰ سال شدند. اين نسخه‌ها با تكيه بر آموزه‌هاي اصيل ايراني، شامل اصلاح تغذيه، روغن‌هاي تقويت‌كننده مغز و دمنوش‌هاي ويژه‌اي است كه اكنون وارد مرحله اجرا در مراكز طب ايراني شده‌اند.

به گزارش بهداشت نيوز، با افزايش سن، بسياري از افراد با كاهش تمركز، فراموشي موقت، و در نهايت خطر ابتلا به آلزايمر روبرو مي‌شوند. پژوهشگران طب ايراني با تكيه بر منابعي مانند «قانون» ابن‌سينا و «ذخيره خوارزمشاهي»، راهكارهايي را براي پيشگيري از ضعف مغز و حافظه استخراج كرده‌اند كه اين روزها در قالب يك پروتكل درماني جديد در مراكز طب سنتي در حال اجراست.

 
 
 
 
اين پروتكل شامل تركيب دمنوش‌هايي از گياهان تقويت‌كننده مغز مانند رزماري، اسطوخودوس، مريم‌گلي، بادرنجبويه و زعفران، به همراه استفاده از روغن‌هاي گياهي مانند روغن سياهدانه، روغن بادام تلخ و روغن بنفشه براي ماساژ ملاج و كف پا است.

متخصص طب ايراني و عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه، در گفت‌وگو با بهداشت نيوز اعلام كرد:
«در طب ايراني، مغز عضوي بسيار حساس به خشكي و سردي است. با افزايش سن، مزاج مغز به سردي و خشكي مي‌گرايد و همين موضوع باعث كاهش تمركز و حافظه مي‌شود. ما در اين طرح تلاش كرديم با اصلاح مزاج و تغذيه، فعاليت مغز را تقويت كنيم.»

توصيه‌هاي اصلي نسخه پيشگيري از فراموشي در طب سنتي:
نوشيدن دمنوش رزماري و بادرنجبويه به‌صورت روزانه در ميانسالان

روغن‌مالي شبانه ملاج و كف پا با روغن سياهدانه يا بادام تلخ

مصرف مغز بادام، انجير خشك و كمي زعفران در صبحانه

پرهيز از غذاهاي با طبع بسيار سرد مانند ماست در شب

تمرينات ذهني همراه با استفاده از رايحه‌هاي گرم (مانند گلاب و عود طبيعي)

نتايج اوليه يك مطالعه باليني در مركز طب سنتي كرمانشاه روي ۵۰ فرد بالاي ۴۵ سال نشان داده است:

بهبود قابل‌توجه در نمره حافظه كوتاه‌مدت پس از ۶ هفته استفاده از دمنوش‌ها و روغن‌مالي

كاهش فراموشي روزمره تا ۴۰٪

افزايش كيفيت خواب و كاهش اضطراب شبانه در بيش از نيمي از شركت‌كنندگان

«يكي از نكات مهم در اين پروتكل، فرهاد ايكس ري زودهنگام است. بسياري از بيماران زماني مراجعه مي‌كنند كه عملكرد مغز به‌شدت افت كرده است. ما مي‌خواهيم آگاهي‌رساني كنيم كه طب سنتي ابزارهاي بسيار مؤثري براي حفظ سلامت ذهن دارد، به‌ويژه اگر از ۴۰ سالگي آغاز شود.»

جمع‌بندي:
استفاده هدفمند از طب ايراني در تقويت حافظه و پيشگيري از آلزايمر، نمونه‌اي موفق از پيوند علم امروز با دانش بومي است. اجراي اين برنامه در مراكز طب سنتي كشور، مي‌تواند با هزينه‌اي اندك، از مشكلات جدي شناختي در آينده پيشگيري كند.
 
 

در ادامه رقابت‌هاي شمشيربازي قهرماني جهان، علي پاكدامن با شكست حريف خود به مرحله يك‌هشتم صعود كرد.
به گزارش خبرنگار ورزشي خبرگزاري تسنيم، در دومين روز از مسابقات  شمشيربازي قهرماني جهان در گرجستان، در رقابت‌هاي سابر انفرادي مردان و در جدول 32 نفره علي پاكدامن  15 بر 11 ادهم مواتا را از پيش رو برداشت و راهي مرحله يك هشتم نهايي شد.

تيم اپه زنان با تركيب فاطمه خراساني، زهرا مرد اپليكيشن فوتبال ايراني و ريحانه رضايي در نخستين گام برابر هند با نتيجه 45 بر 39 شكست خورد و از دور مسابقات كنار رفت.

تيم اپه زنان در بين 38 تيم در رتبه آخر ايستاد. پيش از اين نيز تيم فلوره مردان در بين سي و شش تيم رده آخر را به دست آورد.

پيامد تشديد جنايات رژيم صهيونيستي در نوار غزه فشارهاي داخلي از طرف مقامات به دولت آلمان براي افزايش سخت گيري‌ها بر اين رژيم شدت گرفته است.
به گزارش گروه بين الملل خبرگزاري تسنيم، با تشديد جنايات رژيم صهيونيستي در نوار غزه فشارهاي داخلي بر دولت آلمان براي سخت گيري بيشتر عليه رژيم صهيونيستي افزايش مي يابد.

در همين راستا يوآخيم گاوك، رئيس جمهور سابق آلمان، جنگ اسرائيل در نوار غزه را نامتناسب توصيف كرده است.

وي در برنامه ماركوس لانز از شبكه ZDF گفت: من اين را يك عمل غيرمسئولانه مي‌دانم، زيرا رنج زيادي بر بسياري از مردم بي‌گناه وارد مي‌شود كه نمي‌توان گناهكاران را مجازات كرد.

بيشتر بخوانيد اپليكيشن جت بت

افشاي مفاد توافق ميان اسرائيل و سوريه با ميانجي‌گري آمريكا
گاوك تأكيد كرد كه وي از آنچه رژيم صهيونيستي، بنيامين نتانياهو، نخست وزير اين رژيم و متحدان او انجام مي دهند، كاملا شوكه و وحشت زده است.

اين مقام سابق آلمان در عين حال از به توصيف خود حق اسرائيل براي دفاع از خود سخن گفته و اظهار داشت: اما اين بدان معنا نيست كه ما بايد در مورد همه چيز سكوت كنيم. با اين انتقاد، آلمان در كنار افراد بسيار شريف در سراسر جهان و همچنين در خود اين رژيم ايستاده است.

تعدادي از سفراي سابق آلمان هم خواستار افزايش فشار دولت آلمان بر رژيم صهيونيستي شده‌اند. به دليل وضعيت فاجعه‌بار غزه، اين ديپلمات‌هاي سابق نامه‌اي به يوهان وادفول، وزير امور خارجه آلمان در اين باره نوشته‌اند.

اين ديپلمات‌هاي بازنشسته كه بسياري از آنها در سفارتخانه‌هاي آلمان در خاورميانه كار كرده‌اند در اين نامه اعلام كردند كه اكنون به سياست دولت آلمان در قبال اسرائيل با وحشت و عدم درك نگاه مي‌كنند.

آنها از آلمان به خاطر نپيوستن به درخواست بين‌المللي اخير براي پايان فوري جنگ غزه انتقاد كردند. مارتين كوبلر، يكي از امضاكنندگان اين نامه و سفير سابق آلمان در مصر و عراق، در اين باره گفت: به نظر من نشان دادن همبستگي با 28 كشور ديگر مهم مي‌بود، زيرا اين امر مطمئناً فشار بر اسرائيل را براي رعايت قوانين بين‌المللي، به ويژه قوانين بشردوستانه بين‌المللي افزايش مي‌داد.

در نامه ديپلمات‌هاي سابق آلمان آمده است: صداي دولت آلمان در قبال اسرائيل مهم است و نبايد ناديده گرفته شود.

اين گونه انتقادها نه تنها در ميان سفراي سابق، بلكه در ميان ديپلمات‌هاي فعلي نيز مطرح شده است. حدود 130 مقام وزارت امور خارجه اخيرا يك گروه داخلي تشكيل داده‌اند كه خواستار تغيير سياست آلمان در قبال اسرائيل هستند.

در روزهاي اخير، فريدريش مرتس، صدراعظم و يوهان وادفول، وزير امور خارجه آلمان اعلام كردند كه براي اعمال فشار و دستيابي به بهبود وضعيت غزه، به جاي تكيه بر درخواست‌هاي بين‌المللي، به مذاكرات مستقيم با رژيم صهيونيستي تاكيد دارند.

اينكه رابطه سياسي آلمان با اسرائيل به طور مشخص چگونه ممكن است تغيير كند، هنوز مشخص نيست. گزينه‌هاي احتمالي شامل توقف تحويل سلاح يا تعليق توافقنامه همكاري بين اتحاديه اروپا و اسرائيل، يك توافقنامه كليدي تجارت و همكاري، است.

در آغاز هفته، فراكسيون پارلماني حزب سوسيال دموكرات هم خواستار تجديدنظر درسياست دولت آلمان در قبال رژيم صهيونيستي شد. در بيانيه‌اي كه توسط سخنگوي سياست خارجي اين فراكسيون و رهبر سابق آن منتشر شد، آمده است: زمان آن رسيده است كه دولت فدرال به ابتكارات در سطح اروپا بپيوندد، همكاري‌هاي موجود مانند توافقنامه همكاري را به حالت تعليق درآورد و اقدامات بيشتري مانند توقف صادرات اسلحه به دولت اسرائيل كه در نقض قوانين بين‌المللي استفاده مي‌شود را اجرا كند.

حالا بايد ديد كه آيا دولت فدرال با اين درخواست‌ها موافقت خواهد كرد يا خير.

اكوايران: در حالي كه جهان به تركيب پوپوليستي ترامپ با تعرفه‌هاي متقابل و كسري‌هاي بزرگ و زيبا خيره شده است، ميلي دارد معجزۀ ساخت بشري خلق مي‌كند كه بايد دل همه اقتصاددانان كلاسيك را شاد و نبض همه ليبرتارين‌هاي سياسي را تند كند.

واژه‌نامه‌نويس بزرگ انگليسي، ساموئل جانسون، دربارۀ ديويد گاريكِ بازيگر گفته بود كه مرگ او «شادي ملت‌ها را محو كرد و ذخيرهٔ عموميِ لذت‌هاي بي‌ضرر را فقير ساخت.» اگر رئيس‌جمهور آرژانتين، خاوير ميلي، نهايتاً در تلاشش براي رهايي كشورش از يك قرن عقب‌ماندگي اقتصادي شكست بخورد، من نيز همين احساس را خواهم داشت. خوشبختانه، فكر نمي‌كنم چنين اتفاقي بيفتد.

ميلي از ورودش در چند سال پيش به صحنۀ سياسي آمريكاي لاتين، بي‌اندازه بر شادي ملت‌ها و ذخيرهٔ عموميِ لذت‌هاي بي‌ضرر افزوده است. با خط ريش‌هاي ژوليده و حالت چهره‌هاي عجيبش، كمي شبيه «مِد هَتر»‌ (كلاه‌ساز ديوانۀ آليس در سرزمين عجايب) است.

با اين حال، در جنون ميلي روشي نهفته است. در حالي كه جهان به تركيب پوپوليستي ترامپ با تعرفه‌هاي متقابل و كسري‌هاي بزرگ و زيبا خيره شده است، ميلي دارد معجزۀ ساخت بشري خلق مي‌كند كه بايد دل همه اقتصاددانان كلاسيك را شاد و نبض همه ليبرتارين‌هاي سياسي را تند كند.

دستاوردهاي ميلي در فقط يك و نيم سال را در نظر بگيريد.

مطابق آمار صندوق بين‌المللي پول، وقتي ميلي در دسامبر ۲۰۲۳ سوگند رياست‌جمهوري را ادا كرد، اقتصاد آرژانتين عملاً سقوط كرده بود. در سال ۲۰۲۳، توليد ناخالص داخلي كشور 6/1 درصد كاهش يافته بود. شايد مهم‌تر اين باشد كه توليد ناخالص داخلي سرانۀ تعديل شده با تورم، از سال ۲۰۰۷ پايين‌تر بود. امور مالي عمومي درهم‌ريخته بود. آخرين باري كه دولت با مازاد بودجه مواجه شده بود، به سال ۲۰۰۸ بازمي‌گشت. صندوق بين المللي پول تخمين زد كه بدهي عمومي تقريباً ۹۰ درصد توليد ناخالص داخلي بود اما نكتۀ مهم‌تر اين بود كه چقدر از آن بدهي ــ‌بيش از ۴۰ ميليارد دلار‌ــ آن به صندوق بين‌المللي پول تعلق داشت و نتيجۀ ۲۲ برنامه مختلف آن نهاد بود. 

سياست‌هاي بي‌پروايانۀ مالي و پولي دولت پرونيستي قبلي تورم سالانۀ بيش از ۲۰۰ درصدي را به وجود آورده بود. در دسامبر ۲۰۲۳، تورم نقطه‌به‌نقطۀ قيمت عمده‌فروشي ۵۴ درصد بود ــ‌كه طبق تعريف، ابرتورم به حساب مي‌آيد. براي اينكه تصور بهتري داشته باشيد، قيمت يك لاته در آن سال از حدود ۱،۵۰۰ پزو به ۴،۵۰۰ پزو رسيد. طي سه سال آخر، كافه كوئِرو ــ‌باحال‌ترين كافۀ بوئنوس آيرس‌ــ بايد دو بار در ماه قيمت‌هايش را تغيير مي‌داد.

اما بعد از كمتر از ۲۰ ماه، ميلي كسري بودجه را از ميان برداشت، آن را از ۵ درصد توليد ناخالص داخلي به صفر رساند. تعداد وزارتخانه‌ها را از ۱۸ به ۸ كاهش داد (در يكي از ويدئوهاي كارزار گفت: «وزارت گردشگري و ورزش ــ‌حذف! وزارت فرهنگ ــ‌حذف! محيط‌زيست و توسعۀ پايدار ــ‌حذف! وزارت زنان، جنسيت و تنوع ــ‌حذف! امور عمومي ــ‌حذف، حتي اگر مقاومت كنيد!»). با فرمان اجرايي شمارۀ ۷۰ كه چند روز پس از تحليف صادر شد، بازارهاي كليدي را آزاد كرد، از جمله بازارهاي اجارۀ املاك، خطوط هوايي تجاري و حمل و نقل جاده‌اي بار را. اصلاحات بازار كار هم بعد از كش‌و‌قوس در كنگره به تصويب رسيد.

او نظام نرخ ارز دوگانۀ مصنوعي را پايان داد و استقلال بانك مركزي را احيا كرد. نهادهاي به اصطلاح «سازمان‌هاي واسطه»اي مانند پولو اوبرِرو، موويمي‌يِنتو ترزا رودريگز و باريوس ده پاي را نابود كرده است كه مزاياي اجتماعي گوناگوني را اجرا مي‌كردند و سال‌ها بود با اعتراض و تظاهرات نظام اقتصادي آرژانتين را مختل مي‌كردند. سامانۀ واردات را متحول كرده و سهميه‌ها، مجوزها و گواهي‌هاي غيرضروري را حذف كرده است. و برنامه‌اي بلندمدت براي اصلاحات مالياتي و مقرراتي را آغاز كرده است. 

نتيجۀ اين «شوك درماني» يك احياي اقتصادي شگفت‌آور بود. تورم ماهانه از ۱۳ درصد به ۲ درصد رسيد. حالا، اقتصاد با نرخ سالانۀ ۷ درصد رشد مي‌كند. سرمايه‌گذاران ديگر از اوراق و سهام آرژانتين دوري نمي‌كنند؛ در واقع، از بهترين سرمايه‌گذاري‌هاي دو سال گذشته بوده‌اند. فقر پس از جهشي كوتاه، از حدود ۴۲ درصد در زمان انتخاب ميلي، به ۳۱ درصد كاهش يافت. هنوز كارهاي زيادي باقي مانده اما برنامۀ جديد صندوق بين‌المللي پول با ۱۲ ميليارد دلار وام اوليه و احتمالاً ۲ ميليارد بيشتر، به ميلي كمك مي‌كند بدون بازگشت تورم كنترل‌هاي باقيماندۀ ارزي و سرمايه‌اي را حذف كند.

اكثر دولت‌هايي كه كسري بودجه را پنج واحد درصد از توليد ناخالص داخلي كاهش داده‌اند، هزينۀ سياسي سنگيني پرداخت كرده‌اند. مارگارت تاچر در تقريباً تمام سال‌هاي حضورش در قدرت توانست كسري بودجۀ انگلستان را از 5/4 درصد توليد ناخالص داخلي در سال 1979 كه انتخاب شد به منفي 1/1 درصد در ده سال بعد برساند.

اما ميلي و حزبش ــ‌«ليبرتاد آوانزا»‌ــ گرانش سياسي را شكسته‌اند. 

در ماه مه، سخنگوي ميلي نامزد اصلي حزب در انتخابات شهرداري بوئنوس آيرس بود. آن‌ها دشمن اصلي ميلي، پرونيست‌ها، و متحدانشان حزب راست ميانۀ رئيس‌جمهور سابق، مائوريسيو ماكري، را شكست دادند. جاي اميد هست كه ليبرتاد آوانزا در انتخابات‌هاي استاني سپتامبر و ميان‌دورۀ كنگرهٔ اكتبر هم پيروز شوند. 

اين دستاوردها شگفت‌آورند و تأثيري فراتر از آمريكاي جنوبي دارند. گاهي اوقات اقتصاد آزاد و ليبرتارينيسم سياسي به‌عنوان فريب‌كاري «نئوليبرال» دهۀ 1980 رد مي‌شوند، به‌عنوان چيزي كه مدت‌هاست جايش را به پوپوليسم جديد چپ و راست داده است. چنين نيست. جهان هرگز دولتي را نديده كه از دولت ميلي، ليبرتارينيسم راديكال‌تري داشته باشد. اما نكتۀ شگفت‌آور اين نيست كه از لحاظ اقتصادي جواب مي‌دهد ــ‌آدام اسميت مي‌گفت «به‌تان كه گفته بودم.» معجزۀ واقعي، موفقيت سياسيِ شوك‌درماني ميلي است.

جهان سياست شخصيت‌هاي عجيبي را به خود جذب مي‌كند كه همه‌شان يك وجه اشتراك دارند: به نظر ما نسبت به خودشان اهميت زيادي مي‌دهند. اما معدود كساني واقعاً مستقل از نظر ديگرانند. افراد عجيب‌وغريب معدودي هستند كه واقعاً هيچ اهميتي نمي‌دهند.

ميلي، متولد سال ۱۹۷۰ در محله پالِرموي بوئنوس آيرس، پسر يك راننده اتوبوس، واقعاً «مرد مردم» است. او كه از والدينش دور شده به خواهر كوچكترش كارينا بسيار نزديك است و او را «رئيس» صدا مي‌كند. او كه در جواني به لقب‌هاي «ال لوكو» (ديوانه) و «ال پلكا» (كلاه‌گيس) شناخته مي‌شد، فوتبال بازي مي‌كرد و در گروهي آهنگ‌هاي رولينگ استونز را مي‌خواند تا اينكه واقعيت اقتصاد آرژانتين و ابرتورم سال‌هاي 1989 و 1990 او را به تغيير مسير واداشت ــ‌وقتي كه تورم سالانه به ۲۰،۲۶۳ درصد رسيد.

اين شوك تورمي، توجه او را به علم ملال‌آور اقتصاد جلب كرد و به‌سرعت او را به طيف ضد كينزيستي اقتصاد پيش برد. چهار تا از پنج سگ مستفوردن انگليسي او به احترام اقتصاددانان نام‌گذاري شده‌اند: ميلتون (به افتخار ميلتون فريدمن)، موري (به افتخار موري راتبارد)، رابرت و لوكاس (به افتخار رابرت لوكاس جونيور) ــ‌سه اقتصادداني كه بعيد است كراگمن يا استيگليتز به آن‌ها ارجاع دهند. پس از دانشگاه، او به عنوان اقتصاددان حرفه‌اي در چند بانك، مجتمع صنعتي و انديشكده فعاليت كرد و به يكي از چهره‌هاي رقابتي مناظره‌هاي تلويزيون آرژانتين تبديل شد.

در ظاهر، رسيدن ميلي به رياست‌جمهوري ــ‌كه تنها چهار سال پيش و با رسيدنش به يكي از كرسي‌هاي كنگره آغاز شد‌ــ چيزي نيست جز تازه‌ترين نمونهٔ پوپوليسم در قارۀ آمريكا. اما تفاوت مهم اين است كه ميلي درمان‌هاي پوپوليستي معمول مانند تعرفه، يارانه يا دولت بزرگ‌تر، چه برسد به پرچم در دست گرفتن‌هاي ناسيوناليستي، را پيشنهاد نمي‌دهد. (با يافتن ريشه‌هاي يهودي پدربزرگش، بعيد نيست ميلي پرچم اسرائيل را در دست بگيرد.) او در كارزار رياست‌جمهوري سال ۲۰۲۳ خود، به‌عنوان يك ليبرتارين راديكال ظاهر شد، با چكش ماكت بانك مركزيِ توليدكنندۀ پول را تخريب كرد و يك اره‌برقي در دست گرفت كه نماد برنامه‌اش براي كاهش اندازۀ دولت متورم آرژانتين بود. 

وقتي در اوايل امسال ايلان ماسك كوشيد از ميلي تقليد كند، خيلي زود نيروهاي مقاومت اره‌اش را كند كردند و خودش هم به‌سرعت از حلقۀ دروني دونالد ترامپ  اخراج شد و حالا ميزان محبوبيتش به ۲۳ درصد كاهش يافته است. چرا ميلي در جايي موفق شد كه ماسك شكست خورد؟

براي كساني كه تفاوت ميان يك پوپوليست و ليبرتارين راديكال را نمي‌دانند، ميلي با سخنراني خارق‌العاده‌اش در مجمع جهاني اقتصادي داووس در ژانويۀ ۲۰۲۴، همه‌چيز را روشن كرد. او به حاضران كه گلوباليست‌هاي اندكي گيج بودند گفت: «آزمايش‌هاي جمع‌گرايانه هرگز راه‌حلي براي مشكلات شهروندان جهان نبوده‌اند؛ بلكه علت ريشه‌اي آن مشكلاتند.» سپس با لحن فريدمن ادامه داد: «سوسياليسم هميشه و همه‌جا پديده‌اي فقيركننده است و در تمام كشورهايي كه امتحان شده، شكست خورده، هم از نظر اقتصادي، هم از نظر اجتماعي و فرهنگي و باعث مرگ بيش از ۱۰۰ ميليون انسان شده است.» در مقابل، «سرمايه‌داري آزاد نه‌تنها يگانه نظام ممكن براي پايان دادن به فقر جهاني است، بلكه تنها نظام اخلاقاً پسنديده براي رسيدن به آن هدف است.»

بند پاياني ميلي ندايي باشكوه خطاب به سرمايه‌داران واقعي در ميان حضار بود تا در برابر دشمن ديرينه‌شان ــ‌دولت‌ــ بايستند. او گفت:

* «از طبقۀ سياسي يا انگل‌هاي متكي به دولت نترسيد. ... شما خيرين اجتماعي هستيد. شما قهرمانيد. شما خالقان شگفت‌انگيزترين دورۀ شكوفايي هستيد كه تاكنون ديده‌ايم.»

* «نگذاريد كسي به شما بگويد جاه‌طلبي‌تان غير اخلاقي است. اگر پول درمي‌آوريد، به اين دليل است كه كالا يا خدماتي بهتر با قيمت مناسب‌تر ارائه مي‌دهيد و به اين ترتيب به رفاه عمومي كمك مي‌كنيد.»

* «در برابر پيشرفت دولت تسليم نشويد. دولت راه‌حل نيست. دولت خود مشكل است.»

با اين حال، كسي صرفاً با جذب سرمايه‌داران پيروز انتخابات نمي‌شود، به‌ويژه در كشوري مانند آرژانتين كه كارگران و مستمري‌بگيران خيلي بيشتر از كارآفرينان هستند. وقتي از يكي از مشاوران اقتصادي‌اش دليل را براي توضيح جذابيت گسترده‌تر سياسي ميلي را پرسيدم، پاسخ كوتاه و درخشان او همان چيزي بود كه خود ميلي مي‌گفت:

* «برخلاف سياستمداران سنتي، من هميشه حقيقت را مي‌گويم. مهم نيست مردم ديدگاه من را قبول داشته باشند يا نه. اگر بپرسيد آيا فروش فرزندان خودم اخلاقي است، مثل راتبارد مي‌گويم كه نبايد غيرقانوني باشد.»

* «مردم بيشتر از اينكه برنامۀ من را بخرند، اين واقعيت را مي‌خرند كه واقعي‌ام. من يكي از آن‌ها هستم. مي‌توانم توي تلويزيون فرياد بزنم چون واقعاً اين‌طوري‌ام.»

* «من واقعاً يك ليبرتارين راتباردي‌ام: دولت نبايد وجود داشته باشد. اما در كوتاه‌مدت يك «مينارشيت» هستم ــ‌ به دولتي حداقلي قانع مي‌شوم كه فقط دفاع، عدالت و امنيت ارائه دهد و خدمات اجتماعي را به بخش خصوصي واگذار كند.»

* «دولت، پيش و بيش از هر چيز، دزدي است كه براي خود (طبقۀ سياسي) هزينه مي‌كند و نه فقط از راه ماليات آشكار (كه رسماً نوعي سرقت است) بلكه همينطور از طريق ماليات پنهاني كه اقتصاد را نابود مي‌كند: ماليات تورمي.»

* «دوم، گروه‌هاي سازمان‌يافته، يك طبقۀ بخش خصوصي، از دولت براي دريافت امتيازات استفاده مي‌كنند، امتيازاتي كه نه‌تنها ناعادلانه‌اند، بلكه به رشد هم آسيب مي‌زنند: "كسب‌وكارهاي دايناسور"ي محافظت‌شده و اتحاديه‌هاي كارگري آشغال.» 

* «پس برنامۀ انتخاباتي من پايان تورم با استفاده از اره‌برقي‌ام در زمينۀ هزينه‌هاي عمومي و ساقط‌كردن اين طبقه با حذف امتيازات دولتي‌شان بود.» 

ميلي به‌جاي اينكه پيامش را در مقاله‌اي مفصل توضيح دهد، آن را از طريق برنامه‌هاي نمايشي عمومي و پست‌هاي بي‌وقفه‌اش در شبكه‌هاي اجتماعي منتقل مي‌كند. با ژاكت چرمي و مدل موي دهۀ ۶۰، كمي راك‌استار و كمي پروفسوري ديوانه است: مي‌رقصد، مي‌خواند و با شعارش را فرياد مي‌كشد:« ¡Viva la libertad, carajo! ــ زنده‌باد آزادي، لعنتي!» جوري كه انگار جو كاكر در ووداستاك روي صحنه رفته و خوانده باشد «با كمي كمك از فريدمنم اوضاع درست مي‌شود.» در تاريخ دموكراسي هيچ نماينده‌اي به اين شكل به قدرت نرسيده بود.

از منظر اقتصادي، روش ميلي كاملاً منطقي است. مقاله مهم توماس سارژنت، برندۀ جايزۀ نوبل، با عنوان «پايان چهار تورم بزرگ» كه نخستين بار در سال 1981 منتظر شد، نشان داد كه خاتمه دادن تورم بالا سخت‌تر از آن است كه به نظر مي‌رسد. نمي‌توان با تكان‌دادن يك اهرم سياستي چنين كرد، چه كاهش هزينه‌ها باشد و چه كاهش عرضۀ پول. پايان‌دادن به چنين تورمي «نيازمند تغييري در نظام سياست‌هاست: بايد تغييري فوري در ادامۀ سياست حكومتي، يا راهبردي، در زمينۀ كسري بودجه، چه در حال يا آينده، ايجاد شود، تغييري چنان الزام‌آور كه مورد پذيرش عموم قرار بگيرد.»

اين نوع «تغيير رژيم اقتصادي» دقيقاً چيزي است كه ميلي مشغول آن است. كاري كه هيچ يك از اسلاف او ــ‌به استثناء ماكري‌ــ قادر به انجامش نبوده‌اند. ماكري با رويكرد اصلاح تدريجي نتوانست كاري از پيش ببرد و و در آستانۀ انتخابات به بحران اقتصادي جديدي رسيد و به شكل اجتناب‌ناپذيري شكست خورد.

و آيا ميلي مي‌تواند در جايي كه ماكري شكست خورد موفق شود؟ بايد اعتراف كرد كه سابقۀ تاريخي عليه اوست. حدود يك قرن پيش، قبل از جنگ جهاني اول، آرژانتين يكي از ده كشور ثروتمند جهان بود. در خارج از دنياي انگليسي‌زبان، فقط توليد ناخالص سرانۀ سوئيس، بلژيك، هلند و دانمارك از آرژانتين بيشتر بود. اما پس از جنگ جهاني دوم، آرژانتين پيوسته عملكرد ضعيفي داشت. طوري كه توليد ناخالص سرانه‌اش در دهه‌هاي 19680، 1970، 1980 و ۱۹۹۰ به اندازۀ سال ۱۹۶۷ بود. تورم دو رقمي بين سال‌هاي ۱۹۴۵–۱۹۵۲، ۱۹۵۶–۱۹۶۸، ۱۹۷۰–۱۹۷۴ و سه‌ يا چهار رقمي بين سال‌هاي ۱۹۷۵–۱۹۹۰ ادامه داشت. آرژانتين كه بارها نكول كرده بود، در سال‌هاي ۱۹۸۲، ۱۹۸۹، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ وام‌دهندگان خارجي را نااميد كرد.

اين الگوي شكست تنها با نقص‌هاي بنيادي در اقتصاد سياسي آرژانتين قابل توضيح است. يك اوليگارشي مالك زمين كوشيده بود اقتصاد كشور را بر صادرات كشاورزي به جهان انگليسي‌زبان پيوند زده بود، مدلي كه در دورۀ ركود بزرگ با شكست تمام‌عيار مواجه شد. مهاجرت گستردۀ (مانند آمريكاي شمالي) بدون آزادسازي زمين كشاورزي براي شهرك‌سازي، طبقۀ كارگران شهري بسيار بزرگي را به وجود آورد كه به‌شدت مستعد پيوستن به جريان‌هاي پوپوليستي بود.

دخالت‌هاي مكرر نظامي در سياست، مقدمۀ شكل‌گيري نوع جديدي از سياست شبه‌فاشيستي به‌رهبري خوآن پرون بود، كسي كه به كارگران دستمزد و شرايط بهتر پيشنهاد كرد و براي صنعتگران آرژانتيني تعرفه‌هاي حمايتي وضع كرد. جايگزين ضدكارگريِ پرون ــ‌كه بين سال‌هاي ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۶ اجرا شد‌ــ بر كاهش ارزش ارز متكي بود تا به اين ترتيب منافع كشاورزان و صنعتگران را با هم هماهنگ كند.

در سال ۱۹۶۶، كودتاي نظامي ديگري وعدهٔ مدرن‌سازي فناوري را داد اما به‌جاي آن كاهش ارزش پول و تورم بالاتر را به ارمغان آورد. بازگشت پرون در سال ۱۹۷۳ فاجعه‌بار بود چراكه با شروع موج تورم جهاني همزمان شد. پس از مرگ پرون در دفتر رياست‌جمهوري، كودتاي ديگري آرژانتين را به خشونت كشاند؛ خشونتي كه هزاران نفر را به بازداشت خودسرانه و «ناپديدسازي» محكوم كرد. از نظر اقتصادي، خونتاي نظامي هيچ دستاوردي براي كشور نداشت مگر بدهي خارجي فزاينده.

مانند بسياري از بحران‌هاي تورمي معمول، جنگ نقش داشت؛ هم جنگ داخلي «كثيف» عليه «براندازان» و هم جنگ خارجي با بريتانيا بر سر جزاير فالكلند. اما آنچه تورم را در آرژانتين غيرقابل كنترل كرد، نه جنگ، بلكه نيروهاي اجتماعي بود: اوليگارشي، سركردگان منطقه‌اي، گروه‌هاي ذي‌نفع توليدكنندگان، اتحاديه‌هاي تجاري پرونيستي و طبقۀ زيرخط فقر يا دسكاميسادوس (به‌معناي «بي‌پيراهنان»). ساده بگويم، منافع هيچ گروه قابل‌توجهي در ثبات قيمت نبود.

ديگراني هم تلاش كرده‌اند «هيولا»ي دولت آرژانتين را رام كنند. مثلاً پس از تورم سال‌هاي ۱۹۸۹–۱۹۹۰، وزير اقتصاد آرژانتين، دومينگو كاوالو، ــ‌يكي از قهرمانان ميلي‌ــ پزوي قابل‌تبديل جديدي را معرفي كرد كه ششمين واحد پول آرژانتين در طي يك قرن بود. اما اين تصميم هم با شكست تمام عيار مواجه شد. درست است كه تا سال ۱۹۹۳ تورم به صفر رسيد، اما بيكاري به ۱۵ درصد افزايش يافت. بدهي عمومي نيز از ۳۵ درصد توليد ناخالص داخلي در پايان ۱۹۹۴ به ۶۴ درصد در پايان ۲۰۰۱ رسيد، زيرا دولت‌هاي مركزي و استاني به‌جاي توازن بودجه، به فروش اوراق بهادار متكي شدند. اوضاع براي نكول مجدد آرژانتين و معرفي واحد پول جديد ديگري آماده بود. در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۱ ــ‌در پايان ماهي پر آشوب كه شاهد پنج رئيس‌جمهور بود‌ــ دولت پرداخت بدهي خارجي‌اش را به‌كلي متوقف كرد.

سه ماه آينده تعيين خواهد كرد كه آيا تغيير بيوگرافي سپيده ميلي، چه از نظر سياسي و چه اقتصادي، پايدار خواهد بود يا نه.

در هفته‌هاي اخير او دو عقب‌نشيني متحمل شده است. اول، در ۳۰ ژوئن، قاضي نيويوركي لورتا پرسكا حكم داد آرژانتين بايد سهام كنترل‌كننده‌اش در شركت ملي نفت، واي‌پي‌اِف، را به كنسرسيومي آمريكايي به رهبري صندوق بورفورد واگذار كند كه ادعا مي‌كند ملي‌سازي اين شركت در سال ۲۰۱۲ حقوق سهامداران خرد را نقض كرده است. اين قاضي پيش‌تر در سال ۲۰۲۳ حكم داده بود آرژانتين بايد ۱۶ ميليارد دلار خسارت بپردازد و اكنون به واي‌پي‌اف دستور داده به‌عنوان بخشي از اين پرداخت، سهامش را منتقل كند.

هم‌زمان، در بوئنوس آيرس، مخالفان پرونيست موفق شده‌اند پشتيباني كنگره را براي چند طرح هزينه‌اي جلب كنند. اين موضوع يادآور اين است كه حزب ميلي فاصله زيادي تا اكثريت پارلماني دارد. در اوايل ماه جاري، كنگره طرحي را براي افزايش مستمري‌ها تصويب كرد كه حدود 7/0 درصد از توليد ناخالص داخلي هزينه خواهد داشت. پيشنهادهاي قانوني ديگري كه ممكن است بودجۀ ميلي را نامتعادل كنند شامل افزايش بودجۀ دانشگاه‌ها و بيمارستان‌ها و تخصيص مستقيم درصد بيشتري از درآمد مالياتي به استان‌ها مي‌شود.

ميلي به حكم نيويورك اعتراض كرده و مي‌شود انتظار داشت اين لوايح هزينه‌اي را وتو كند. اما در هيچ‌كدام تضميني براي موفقيتش وجود ندارد. حاميان او تنها مي‌توانند اميدوار باشند رأي‌دهندگان در انتخابات سپتامبر و اكتبر تسليم وسوسه‌هاي پرونيستي قديمي نشوند.

مانند ميلي، من هم روزگاري از تورم غافلگير شدم ــ‌در دهۀ ۱۹۷۰ در گلاسگو، اسكاتلند، وقتي تورم دو رقمي خانوادهٔ طبقه متوسط من را سخت تحت فشار قرار داد. مانند او، من اقتصاد و تاريخ خواندم تا اين پديده را بهتر درك كنم. و مانند او، مطالعاتم مرا به شك به جمع‌گرايي و همدلي با راه‌حل‌هاي ليبرتاريني سوق داد. يكي از درس‌هاي اصلي تاريخ قرن بيستم اين است كه ابرتورم سال ۱۹۲۳ آلمان ــ‌موضوع اولين كتابم‌ــ زمينه‌ساز پيروزي سياسي ۱۰ سال بعد هيتلر شد. به شكلي بسيار مشابه (همان‌طور كه بريژيت گرانويل و من در مقاله‌‌اي با عنوان «وايمار در ولگا» پيش‌بيني كرديم)، موج تورم در روسيۀ پس از فروپاشي شوروي زمينه‌ساز ظهور ولاديمير پوتين شد.

از همين رو، ــ‌و نه صرفاً به خاطر جذابيت عجيبش‌ــ ما همه بايد براي «ال لوكو» آرزوي موفقيت كنيم. فقط آمريكاي لاتين نيست كه به داستان موفقيت ليبرتارين نياز دارد. تمام جهان به آن نياز دارد. چيزي بسيار بيش‌تر از «شادي ملت‌ها و اندوختۀ عموميِ لذت‌هاي بي‌ضرر» در معرض خطر است.