linksazidarki5

مراسم تشییع پیکر دکتر «احمد توکلی» عضو مجمع تشخیص مصلحت تک بت، صبح امروز جمعه سوم مرداد در مرقد امامزادگان عینعلی و زینعلی پونک برگزار شد.

اقتصادنیوز: همزمان با افزایش اتهامات درباره روابط ترامپ با مجرم جنسی «جفری اپستین»، نیویورک تایمز نوشت که نام «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا در فهرست نویسندگان کتابی به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد اپستین آمده است و در کتاب دیگری با عنوان «ترامپ: هنر بازگشت»، ترامپ یادداشتی چاپلوسانه برای اپستین گذاشته است.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایسنا، نیویورک تایمز ادعا کرد که در میان فهرستی از همکاران اپستین که از آنها خواسته شده بود پیام‌های تولد خود را برای این کتاب ارسال کنند، نام ترامپ در کنار نام افرادی چون میلیاردر «لسلی اچ. وکسنر» و «آلن سی. گرینبرگ» مدیرعامل بانک سرمایه‌گذاری ورشکسته بیر استرنز دیده می‌شود.

وال استریت ژورنال نیز اخیرا گزارش داد که بیل کلینتون، لئون بلک و ورا وانگ در میان بیش از ۵۰ نفر از نویسندگان کتاب سال ۲۰۰۳ بوده‌اند.

 
گزارش نیویورک تایمز یک هفته پس از آن منتشر می‌شود که روزنامه وال استریت ژورنال گزارشی تکان‌دهنده منتشر کرد و مدعی شد ترامپ در اوایل دهه ۲۰۰۰ نامه‌ای به مناسبت تولد اپستین نوشته است که در آن رئیس جمهور آینده خطاب به این مجرم جنسی نوشته بود: «ما اشتراکات خاصی داریم.»

این روزنامه در ادامه مدعی شد که نامه امضا شده با نام ترامپ، با نقاشی یک زن برهنه ترسیم شده است.

ترامپ به شدت نوشتن این نامه را تکذیب و ادعا کرده است که با وجود داشتن سابقه مستند در کشیدن نقاشی برای رویدادهای خیریه، اصلا نقاشی نمی‌کشد.

 
 
در گزارش نیویورک تایمز که روز بت فیدو منتشر شد، این روزنامه همچنین ادعا کرد ترامپ در یک نسخه از کتابش به نام «ترامپ: هنر بازگشت» یادداشتی را منتشر کرد که به اپستین تعلق داشته و اپستین را مورد خطاب قرار داده بود. ظاهرا این نوشته با نام «دونالد» امضا شده و تاریخ انتشار کتاب، «اکتبر ۱۹۹۷» را دارد و در آن از اپستین تمجید کرده و نوشته بود، «به جف - تو بزرگترینی!»

بر اساس این گزارش، رابطه ترامپ با اپستین به سال ۱۹۹۲ برمی‌گردد، زمانی که آنها در یک مهمانی در تفرجگاه مار-ئه-لاگو ترامپ در فلوریدا با هم آشنا شدند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این رابطه در سال ۲۰۰۴ پس از رقابت آنها برای خرید یک قطعه زمین در پالم بیچ به هم خورد. ترامپ به مجله نیویورک گفت: «اپستین مرد فوق‌العاده‌ای بود. او عاشق زنان بود... شکی نیست که او از زندگی اجتماعی خود لذت می‌برد.»

 
در حالی که ترامپ همچنان ادعاهای بیشمار علیه خود را انکار می‌کند، روزنامه وال استریت ژورنال روز چهارشنبه گزارش داد که وزارت دادگستری به رئیس جمهور گفته است که نام او چندین بار در پرونده‌های دولتی مربوط به این مجرم جنسی، آمده است.

اکوایران: دیپلمات‌های غربی گفته‌اند هرگونه تمدید مهلت فعال‌سازی «سازوکار ماشه» از سوی تروئیکای اروپا در صورت به نتیجه رسیدن گفت‌وگویشان با ایران، برای مدتی «چندماهه» و مستلزم تصویب قطعنامه‌ای در شورای امنیت خواهد بود.

به گزارش اکوایران، همزمان با گفت‌وگوهای ایران و تروئیکای اروپایی(آلمان، فرانسه و انگلیس)، مذاکراتی که گفته شده پیرامون تمدید فعال‌سازی «سازوکار ماشه» از سوی این کشورهای اروپایی با ایجاد یک فضای مذاکراتی جدید میان ایران و آمریکا و ازسرگیری همکاری ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی انجام خواهد شد، دیپلمات‌های غربی می‌گویند هرگونه تمدید این مهلت به مدت چندماه مستلزم تصویب قطعنامه‌ای در شورای امنیت سازمان ملل خواهد بود.

هیئت‌های مذاکره‌کننده ایران و تروئیکای اروپایی امروز جمعه در استانبول دیدار و گفت‌وگو می‌کنند.

به نوشته ایسنا، روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی در این باره نوشت: دیپلمات‌های غربی می‌گویند، «کشورهای اروپایی آماده هستند در ازای پذیرش شرایطی از سوی ایران، از جمله ازسرگیری مذاکرات با واشنگتن و همکاری با بازرسان هسته‌ای سازمان ملل، مهلت اعمال تحریم‌های بین‌المللی علیه آن از طریق سازوکار ماشه را تمدید کنند.»

«ژان نوئل بارو» وزیر امور خارجه فرانسه، پیشتر گفته بود در صورتی که تا پایان ماه اوت توافقی با ایران در زمینه مسئله هسته‌ای آن حاصل نشود، تروئیکای اروپا اقدام به بازگردانی تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران در شورای امنیت سازمان ملل خواهد کرد.

تهدید کشورهای اروپایی به فعال‌سازی مکانیسم ماشه، یعنی بازگشت تمامی تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران. در حالی که بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند مبنای حقوقی این اقدام نه‌تنها سست، بلکه فاقد مشروعیت است، برخی تحرکات فنی و دیپلماتیک نیز در جریان است که می‌تواند آینده مناسبات ایران و اروپا را دگرگون کند.

مکانیسم ماشه یا «Snapback Mechanism» سازوکاری مندرج در بندهای ۳۶ و ۳۷ برجام و بندهای ۱۱، ۱۲ و ۱۳ قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت مصوب سال ۱۳۹۴ است که اجازه می‌دهد در صورت «نقض اساسی» تعهدات برجام از سوی ایران، یکی از اعضای گروه ۱+۵ (آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، روسیه یا چین)، سازوکاری را فعال کند که بدون نیاز به رای‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل متحد، تمام تحریم‌های پیش از برجام سازمان ملل علیه ایران به‌طور خودکار بازگردد.

مهلتی چند ماهه و ملزومات آن
دیپلمات‌های ارشد غربی به فایننشال تایمز گفتند تروئیکای اروپا قرار است پیشنهاد مهلت چندماهه بازگردانی تحریم‌های سازمان ملل را در این مذاکرات مطرح کند. اگر قرار باشد تمدیدی انجام نشود، آن‌ها باید تا میانه سپتامبر (یک ماه قبل از به پایان رسیدن تاریخ برخی مفاد کلیدی توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ در ۱۸ اکتبر) در مورد فعال‌سازی سازوکار ماشه تصمیم بگیرند.

به گفته آن‌ها، این پیشنهاد مشروط به موافقت ایران با ازسرگیری مذاکرات با دولت «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا و ازسرگیری همکاری‌های به تعلیق درآمده با آژانس بین‌الملللی انرژی اتمی است.

دیپلمات‌ها گفتند هرگونه تمدید ممکن است به مدت چند ماه باشد و به تصویب قطعنامه‌ای در شورای امنیت سازمان ملل نیاز دارد. مقامات اروپایی به درخواست‌ها برای اظهارنظر پاسخ نداده‌اند.

در این گزارش مطرح شد: ایران این هفته همچنین با روسیه و چین که دیگر امضاکنندگان توافق هسته‌ای هستند گفت‌وگو کرده است اما جزئیاتی درباره آن منتشر نشده است.

«سیدعباس عراقچی» وزیر امور خارجه ایران روز گذشته در آستانه گفت‌وگوهای ایران و اروپا گفت: از این جنگی که اخیرا رخ داد، به نظرم لازم بود که حتما این‌ها مطلع باشند که مواضع جمهوری اسلامی ایران همچنان قوی و استوار است و غنی‌سازی ما ادامه پیدا خواهد کرد و این‌طور نیست که ما از این حق مردم ایران صرف‌نظر کنیم.

عراقچی در ادامه بیان کرد: البته جمهوری اسلامی ایران همواره آمادگی داشته که برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز خود را در یک چارچوب معقول و منطقی جلو ببرد.

او در ادامه گفت که «ما هیچ وقت از اینکه اعتماد کشورهایی که نگران هستند را جلب کنیم، کوتاهی نکردیم؛ البته در مقابلِ درخواست‌هایی که جمهوری اسلامی ایران دارد، برای اینکه حقانیت آن در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته‌ای به شمول غنی سازی مورد احترام واقع شود».

وزیر خارجه ایران با بیان اینکه «به هر حال گفت‌وگوهایی که فردا انجام خواهد گرفت، در ادامه همان گفت‌وگوهای پیشین و مواضع ما کاملا روشن است»، گفت: دنیا باید بداند که این مواضع هیچ تغییری نکرده و ما همچنان محکم و استوار از حقوق مردم ایران در انرژی صلح آمیز هسته‌ای به طور خاص موضوع غنی‌سازی دفاع خواهیم کرد و ایستادگی خواهیم کرد.

کارشکنی واشنگتن در روند دیپلماتیک حل‌وفصل مسئله برنامه هسته‌ای ایران
«دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا در میانه تجاوزگری رژیم صهیونیستی به حاکمیت ملی و تمامیت ارضی ایران که از سحرگاه ۲۳ خرداد آغاز شد و تا آتش‌بس ۲ تیر ادامه داشت، با ورود مستقیم به این درگیری، دستور داد که جنگنده‌ای بی‌-۲ آمریکایی با بمب‌های سنگین تاسیسات هسته‌ای اصفهان،‌ نطنز و فردو را بمباران کنند. طبق اعلام مقامات ایران، این تاسیسات آسیب جدی دیده‌اند، اما افزایش سطح تشعشعات خارجی در آن‌ها گزارش نشده است.

با وجود این که ایران هنوز ارزیابی رسمی از میزان خسارات وارده به این تاسیسات را ارائه نکرده، ترامپ ادعا کرده است تاسیسات هسته‌ای ایران «به طور کامل» از بین رفته است. اگرچه حتی پنتاگون نیز در ارزیابی اولیه خود از خسارات این حمله، تنها با گفتن این که این عملیات به اهداف خود دست یافته، دقیقا ادعای ترامپ را تایید نکرده است.

حمله آمریکا به تاسیاست هسته‌ای ایران که تحت نظارت توافق پادمانی ایران با آژانس بین‌المللی قرار داشتند، با نقض منشور سازمان ملل و قوانین بین‌المللی انجام شد. مقامات بسیاری از کشورها این حمله را ضربه‌ای به نظام منع گسترش تسلیحات اتمی و نقض آشکار منشور سازمان ملل خواندند.

ترامپ در حالی اقدام به استارت بت با تجاوزگری رژیم صهیونیستی علیه ایران کرد که حتی جامعه اطلاعاتی آمریکا برخلاف ادعای «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی مدتی پیش از این حمله اعلام کرده بود هیچ شواهدی مبنی بر نزدیک بودن ایران به ساختن یک بمب اتمی وجود ندارد.

این حملات متجاوزانه به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی ایران در میانه مذاکرات غیرمستقیم تهران-واشنگتن درباره توافقی در زمینه محدودسازی برنامه هسته‌ای ایران و لغو تحریم‌های ایران رخ داد. مقامات ایرانی عزم خود برای مذاکره درباره حل‌وفصل دیپلماتیک مسئله هسته‌ای ایران را اعلام کرده اما گفته‌اند برگزاری این مذاکرات مسلتزم دریافت تضمین‌هایی درباره این است که حملات متجاوزانه علیه ایران تکرار نخواهد شد.

ایران در عملیات «بشارت فتح» با حمله موشکی به پایگاه «العدید» آمریکا در قطر که بزرگ‌ترین پایگاه هوایی این کشور در منطقه است، به این حمله متجاوزانه پاسخ داد.
 

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان تهران میانگین بهره‌وری آب کشاورزی در این استان را ۶۲ درصد اعلام کرد و گفت: کشاورزی این استان با کمبود ۴۰۰ میلیون مترمکعبی آب روبروست.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، جبرئیل برادری با اشاره به اهمیت رعایت هشدارهای فنی برای عبور از شرایط اقلیمی موجود در بخش کشاورزی، اظهار داشت: صرفه جویی در مصرف آب کشاورزی، افزایش راندمان آب و افزایش بهره وری با هدف مقابله با تنش های آبی در دستور کار است.

وی با یادآوری اینکه تاکنون بیش از 84 هزار و 733 هکتار تحت پوشش سامانه‌های نوین آبیاری قرار گرفته اند، افزود: بیش از 85 درصد از اراضی استان تهران که قابلیت اجرای سیستم های آبیاری تحت فشار را دارند و در مجموع بالغ بر 55 درصد کل اراضی کشاورزی استان تحت پوشش این سامانه ها هستند.

برادری توسعه بیش از پنج هزار هکتار انواع گلخانه، احیای بیش از 176 رشته قنات به طول 286 کیلومتر و اجرای طرح های انتقال آب به بیش از 2 هزار کیلومتر در سال های اخیر را از اقدامات صورت گرفته در بحث افزایش راندمان آب بخش کشاورزی دانست.

وی، آموزش روش های صرفه جویی در آب کشاورزی به کشاورزان و بهره برداران و جایگزینی ارقام میان رس و زودرس ذرت علوفه ای با ارقام دیررس در راستای صرفه جویی در مصرف آب را از دیگر اقدامات این سازمان برشمرد که سبب صرفه جویی حدود 600 میلیون مترمکعب سالیانه در آب بخش کشاورزی شده است.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان تهران، میانگین بهره وری آب در کل تولیدات کشاورزی استان را بیش از 2.8 کیلوگرم بر مترمکعب و در تولیدات زراعی و باغی را 2.15 کیلوگرم ماده تولیدی به ازای هر مترمکعب آب مصرفی دانست، آن هم در شرایطی که میانگین بهره وری آب در کشور حدود 1.5 کیلوگرم بر مترمکعب است.

به گفته برادری، از سال 1400 وان ایکس بت بیش از هزار پروژه آب و خاک در استان تهران اجرا شده که راندمان کاربرد آب کشاورزی در استان تهران را به بالای 62 درصد رسانده است.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان تهران در عین حال به کمبود 400 میلیون مترمکعب آب کشاورزی اشاره کرد و افزود: منابع آبی کل استان تهران اغلب به آب شرب شهرها و مصارف شهری و صنعتی استان اختصاص دارند و سهم بخش کشاورزی از کل منابع آب موجود این استان کمتر از 45 درصد است.

برادری نیاز آبی بخش کشاورزی استان تهران را 2500 میلیون مترمکعب برشمرد که با صرفه جویی 600 میلیون مترمکعبی به حدود 1900 میلیون مترمکعب در سال رسیده است و در این باره توضیح داد: اکنون کمتر از 1500 میلیون مترمکعب آب مورد نیاز بخش کشاورزی تامین می شود.

وی، قطع حقابه های کشاورزان غرب استان از سد امیرکبیر، تغییر نوع مصرف آب چاه های کشاورزی به صنعت و خدمات، افت زیاد سطح سفره های آب زیر زمینی، تغییر منبع تامین آب کانال محمدیه از چاه به پساب تصفیه خانه فیروزبهرام به دلیل مشکلات کمی و کیفی و بهداشتی پساب تولیدی و کمبود شدید اعتبار در بخش آب و خاک را از مهمترین چالش های استان عنوان کرد که رفع آنها در دستور کار است.

وی همچنین از پیگیری تکمیل و راه اندازی خط دوم انتقال آب پساب تصفیه خانه جنوب تهران به شهرستان های ورامین و پیشوا، اصلاح و تعدیل پروانه های چاه های کشاورزی و استفاده از پساب تصفیه برای بخش کشاورزی خبر داد.

منابع لبنانی اعلام کردند که جورج عبدالله فعال لبنانی از سوی فرانسه آزاد شده و در راه بیروت است.
به گزارش مشرق به نقل از المیادین، مقامات فرانسوی امروز جمعه تصمیم گرفتند جورج عبدالله، فعال لبنانی، را پس از نزدیک به ۴۱ سال بازداشت آزاد و به لبنان بفرستند.

طبق گزارش خبرنگار المیادین از پاریس، این اقدام یک روز زودتر از تاریخ تعیین شده است.

خبرنگار المبادین توضیح داد که تصمیم مقامات فرانسوی برای انتقال جورج عبدالله، فعال لبنانی، امروز به جای فردا، برای جلوگیری از استقبال مردمی از اوست

وی خاطرنشان کرد که پاریس قبل از اخراج عبدالله، مانع از هرگونه اظهار نظر مطبوعاتی یا عمومی او شده است.

طبق اطلاعات میدانی، انتظار می‌رود جورج عبدالله ظرف چند ساعت آینده آزاد شود.

در همین حال، رابرت عبدالله، برادر فعال جرج عبدالله، از ساعت‌ها اضطراب و انتظار سخن گفت، زیرا هنوز تاریخ مشخصی برای ورود او به بیروت وجود ندارد.

این در حالی است که برخی رسانه های لبنانی اعلام کردند که هواپیمای حامل جورج عبدالله ساعت ۹ از پاریس بلند می شود و ساعت دو و نیم عصر در بیروت بر زمین خواهد نشست.

المیادین گزارش داد: جورج عبدالله آزاد شده و در راه لبنان است. حال او بسیار خوب است و بی صبرانه منتظر رسیدن به لبنان و دیدار خانواده و رفقایش است.

همزمان کمپین آزادی جورج عبدالله خواستار مشارکت گسترده در مراسم استقبال شد.

وکیل فدا عبدالفتاح نیز گفت: تغییر تاریخ آزادی جورج عبدالله از شنبه به امروز با هدف ایجاد اختلال در جشن ورود او به بیروت است.

المیادین تصاویری از انتقال عبدالله از زندان لانِمِزان به پاریس، پایتخت فرانسه، منتشر کرد. پیش از این، عبدالله از «بسیج رو به رشد» در میان هوادارانش تمجید کرده و گفته بود که این دلیل اصلی تایید آزادی او توسط وزارت دادگستری فرانسه بوده است.

سفارت لبنان در پاریس، به خبرنگار المیادین خبر داد: هواپیمای جورج عبدالله ساعت ۹ صبح از پاریس پرواز می‌کند و ساعت ۱۴:۳۰ بعد از ظهر به بیروت می‌رسد.

جورج عبدالله کیست؟

جورج عبدالله یکی از پرسابقه‌ترین زندانیان سیاسی اروپا است. او در سال ۱۹۸۴ در لیون فرانسه به اتهام داشتن گذرنامه جعلی الجزایری پس از تعقیب توسط موساد اسرائیل دستگیر شد. در سال ۱۹۷۸، عبدالله به جبهه مردمی برای آزادی فلسطین پیوست و در سال ۱۹۸۱ در تأسیس جناح‌های مسلح انقلابی لبنان شرکت کرد. او بعداً به شرکت در ترور دیپلمات‌های آمریکایی و اسرائیلی متهم شد.

در سال ۱۹۹۹، عبدالله شروط آزادی خود را، همانطور که در قانون مجازات فرانسه تصریح شده بود، برآورده کرد و در سال ۲۰۰۳، دادگاه آزادی مشروط او را صادر کرد. دادستان عمومی فرانسه به این تصمیم اعتراض کرد و آزادی او از زندان را به تأخیر انداخت. در سال ۲۰۰۵، دادستان عمومی فرانسه با هرگونه تصمیمی برای آزادی او مخالفت کرد.

در سال ۲۰۰۶، دادستان عمومی مل بت درخواست آزادی عبدالله را رد و استدلال کرد که وجهه فرانسه در نظر ایالات متحده و متحدانش خدشه‌دار خواهد شد و اخراج او به لبنان تضمینی برای عدم تکرار اعمالی که مرتکب شده بود، نیست.

در سال ۲۰۰۷، وکیل عبدالله هفتمین درخواست آزادی مشروط او را ارائه کرد که در ۱۰ اکتبر همان سال رد شد. در سال ۲۰۰۷، عبدالله به حکم اعتراض کرد و جلسه تجدیدنظر در ۳۱ ژانویه برگزار شد، اما حکم تا ۱۷ آوریل ۲۰۰۸ به تعویق افتاد. در سال ۲۰۱۳، شعبه اجرای احکام کیفری پاریس هشتمین درخواست آزادی عبدالله را مشروط به خروج او از خاک فرانسه تصویب کرد.

دادستانی عمومی درخواست تجدیدنظر داد و حکم به حالت تعلیق درآمد. دادگاه اجرای احکام فرانسه همچنین نهمین درخواست آزادی مشروط عبدالله را در سال ۲۰۱۴ رد کرد.

دادگاه پس از جلسه رسیدگی در ۲۰ فوریه، تصمیم آزادی عبدالله را به تعویق انداخت و اعلام کرد که او باید بخشی از غرامت را به خانواده‌های دیپلمات‌های آمریکایی و اسرائیلی ترور شده به عنوان گامی مقدماتی برای پذیرش درخواست آزادی‌اش بپردازد.

عبدالله بارها این درخواست را رد کرده و هرگونه دخالت در این ترور را انکار کرده است.

دادگاه اجرای احکام فرانسه در جلسه‌ای که نوامبر گذشته برگزار شد، حکم آزادی عبدالله را صادر کرده بود، اما پس از درخواست تجدیدنظر از سوی دادستانی عمومی مبارزه با تروریسم فرانسه، بلافاصله اجرای حکم را به حالت تعلیق درآورد.

قوه قضائیه فرانسه پس از گذشت ۴۱ سال حبس پنجشنبه ۲۶ تیرماه گذشته تصمیم به آزادی این مبارز لبنانی گرفت. پویش های همبستگی با عبدالله در ماه‌های اخیر شدت گرفته و خواستار آزادی او پس از گذراندن یک دوره طولانی حبس که از حکم اولیه بیشتر بود، شده‌اند.

برنا - گروه ورزشی: نشست هماهنگی مسابقات دو و میدانی یادواره شهدای جنگ تحمیلی برگزار شد.
 
جلسه هماهنگی برگزاری مسابقات دو و میدانی قهرمانی نوجوانان دختر و پسر کشور، گرامیداشت ۱۱۰۰ شهید جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با حضور هاشم صیامی سرپرست نایب رییس فدراسیون، رضا امین‌زاده رییس هیات دو و میدانی استان خراسان رضوی و حسینی مدیرکل تربیت‌بدنی دانشگاه فردوسی مشهد مقدس برگزار شد.

در این نشست، صیامی ضمن قدردانی از زحمات ارزشمند رضا امین‌زاده و حسینی به واسطه قبول میزبانی این رویداد و همکاری‌های ارزشمند با فدراسیون دو و میدانی در ادوار گذشته، با اشاره به اهمیت برگزاری این رویداد در راستای انتخاب ورزشکاران تیم ملی نوجوانان برای حضور قدرتمند در بازی‌های زیر ۱۷ سال بیوگرافی احلام آسیا (۲۰۲۵ بحرین) مطالبی را مطرح کردند.

مدیرکل تربیت بدنی دانشگاه فردوسی مشهد مقدس نیز آمادگی دستگاه‌های اجرایی این مجموعه برای همکاری و تعامل بیش از پیش جهت برگزاری هرچه بهتر این رویداد را اعلام کرد.

مسابقات دو و میدانی قهرمانی نوجوانان کشور روز‌های ۵و۶ مرداد در بخش پسران و روز‌های ۸ و ۹ مرداد نیز در بخش دختران به میزبانی استان خراسان رضوی در پیست دو و میدانی دانشگاه فردوسی مشهد مقدس برگزار می‌شود.

پژوهشگران طب سنتی در طرحی تازه، موفق به ارائه راهکارهایی کاربردی برای تقویت حافظه و پیشگیری از زوال عقل در افراد بالای ۴۰ سال شدند. این نسخه‌ها با تکیه بر آموزه‌های اصیل ایرانی، شامل اصلاح تغذیه، روغن‌های تقویت‌کننده مغز و دمنوش‌های ویژه‌ای است که اکنون وارد مرحله اجرا در مراکز طب ایرانی شده‌اند.

به گزارش بهداشت نیوز، با افزایش سن، بسیاری از افراد با کاهش تمرکز، فراموشی موقت، و در نهایت خطر ابتلا به آلزایمر روبرو می‌شوند. پژوهشگران طب ایرانی با تکیه بر منابعی مانند «قانون» ابن‌سینا و «ذخیره خوارزمشاهی»، راهکارهایی را برای پیشگیری از ضعف مغز و حافظه استخراج کرده‌اند که این روزها در قالب یک پروتکل درمانی جدید در مراکز طب سنتی در حال اجراست.

 
 
 
 
این پروتکل شامل ترکیب دمنوش‌هایی از گیاهان تقویت‌کننده مغز مانند رزماری، اسطوخودوس، مریم‌گلی، بادرنجبویه و زعفران، به همراه استفاده از روغن‌های گیاهی مانند روغن سیاهدانه، روغن بادام تلخ و روغن بنفشه برای ماساژ ملاج و کف پا است.

متخصص طب ایرانی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، در گفت‌وگو با بهداشت نیوز اعلام کرد:
«در طب ایرانی، مغز عضوی بسیار حساس به خشکی و سردی است. با افزایش سن، مزاج مغز به سردی و خشکی می‌گراید و همین موضوع باعث کاهش تمرکز و حافظه می‌شود. ما در این طرح تلاش کردیم با اصلاح مزاج و تغذیه، فعالیت مغز را تقویت کنیم.»

توصیه‌های اصلی نسخه پیشگیری از فراموشی در طب سنتی:
نوشیدن دمنوش رزماری و بادرنجبویه به‌صورت روزانه در میانسالان

روغن‌مالی شبانه ملاج و کف پا با روغن سیاهدانه یا بادام تلخ

مصرف مغز بادام، انجیر خشک و کمی زعفران در صبحانه

پرهیز از غذاهای با طبع بسیار سرد مانند ماست در شب

تمرینات ذهنی همراه با استفاده از رایحه‌های گرم (مانند گلاب و عود طبیعی)

نتایج اولیه یک مطالعه بالینی در مرکز طب سنتی کرمانشاه روی ۵۰ فرد بالای ۴۵ سال نشان داده است:

بهبود قابل‌توجه در نمره حافظه کوتاه‌مدت پس از ۶ هفته استفاده از دمنوش‌ها و روغن‌مالی

کاهش فراموشی روزمره تا ۴۰٪

افزایش کیفیت خواب و کاهش اضطراب شبانه در بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان

«یکی از نکات مهم در این پروتکل، فرهاد ایکس ری زودهنگام است. بسیاری از بیماران زمانی مراجعه می‌کنند که عملکرد مغز به‌شدت افت کرده است. ما می‌خواهیم آگاهی‌رسانی کنیم که طب سنتی ابزارهای بسیار مؤثری برای حفظ سلامت ذهن دارد، به‌ویژه اگر از ۴۰ سالگی آغاز شود.»

جمع‌بندی:
استفاده هدفمند از طب ایرانی در تقویت حافظه و پیشگیری از آلزایمر، نمونه‌ای موفق از پیوند علم امروز با دانش بومی است. اجرای این برنامه در مراکز طب سنتی کشور، می‌تواند با هزینه‌ای اندک، از مشکلات جدی شناختی در آینده پیشگیری کند.
 
 

در ادامه رقابت‌های شمشیربازی قهرمانی جهان، علی پاکدامن با شکست حریف خود به مرحله یک‌هشتم صعود کرد.
به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، در دومین روز از مسابقات  شمشیربازی قهرمانی جهان در گرجستان، در رقابت‌های سابر انفرادی مردان و در جدول 32 نفره علی پاکدامن  15 بر 11 ادهم مواتا را از پیش رو برداشت و راهی مرحله یک هشتم نهایی شد.

تیم اپه زنان با ترکیب فاطمه خراسانی، زهرا مرد اپلیکیشن فوتبال ایرانی و ریحانه رضایی در نخستین گام برابر هند با نتیجه 45 بر 39 شکست خورد و از دور مسابقات کنار رفت.

تیم اپه زنان در بین 38 تیم در رتبه آخر ایستاد. پیش از این نیز تیم فلوره مردان در بین سی و شش تیم رده آخر را به دست آورد.

پیامد تشدید جنایات رژیم صهیونیستی در نوار غزه فشارهای داخلی از طرف مقامات به دولت آلمان برای افزایش سخت گیری‌ها بر این رژیم شدت گرفته است.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، با تشدید جنایات رژیم صهیونیستی در نوار غزه فشارهای داخلی بر دولت آلمان برای سخت گیری بیشتر علیه رژیم صهیونیستی افزایش می یابد.

در همین راستا یوآخیم گاوک، رئیس جمهور سابق آلمان، جنگ اسرائیل در نوار غزه را نامتناسب توصیف کرده است.

وی در برنامه مارکوس لانز از شبکه ZDF گفت: من این را یک عمل غیرمسئولانه می‌دانم، زیرا رنج زیادی بر بسیاری از مردم بی‌گناه وارد می‌شود که نمی‌توان گناهکاران را مجازات کرد.

بیشتر بخوانید اپلیکیشن جت بت

افشای مفاد توافق میان اسرائیل و سوریه با میانجی‌گری آمریکا
گاوک تأکید کرد که وی از آنچه رژیم صهیونیستی، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر این رژیم و متحدان او انجام می دهند، کاملا شوکه و وحشت زده است.

این مقام سابق آلمان در عین حال از به توصیف خود حق اسرائیل برای دفاع از خود سخن گفته و اظهار داشت: اما این بدان معنا نیست که ما باید در مورد همه چیز سکوت کنیم. با این انتقاد، آلمان در کنار افراد بسیار شریف در سراسر جهان و همچنین در خود این رژیم ایستاده است.

تعدادی از سفرای سابق آلمان هم خواستار افزایش فشار دولت آلمان بر رژیم صهیونیستی شده‌اند. به دلیل وضعیت فاجعه‌بار غزه، این دیپلمات‌های سابق نامه‌ای به یوهان وادفول، وزیر امور خارجه آلمان در این باره نوشته‌اند.

این دیپلمات‌های بازنشسته که بسیاری از آنها در سفارتخانه‌های آلمان در خاورمیانه کار کرده‌اند در این نامه اعلام کردند که اکنون به سیاست دولت آلمان در قبال اسرائیل با وحشت و عدم درک نگاه می‌کنند.

آنها از آلمان به خاطر نپیوستن به درخواست بین‌المللی اخیر برای پایان فوری جنگ غزه انتقاد کردند. مارتین کوبلر، یکی از امضاکنندگان این نامه و سفیر سابق آلمان در مصر و عراق، در این باره گفت: به نظر من نشان دادن همبستگی با 28 کشور دیگر مهم می‌بود، زیرا این امر مطمئناً فشار بر اسرائیل را برای رعایت قوانین بین‌المللی، به ویژه قوانین بشردوستانه بین‌المللی افزایش می‌داد.

در نامه دیپلمات‌های سابق آلمان آمده است: صدای دولت آلمان در قبال اسرائیل مهم است و نباید نادیده گرفته شود.

این گونه انتقادها نه تنها در میان سفرای سابق، بلکه در میان دیپلمات‌های فعلی نیز مطرح شده است. حدود 130 مقام وزارت امور خارجه اخیرا یک گروه داخلی تشکیل داده‌اند که خواستار تغییر سیاست آلمان در قبال اسرائیل هستند.

در روزهای اخیر، فریدریش مرتس، صدراعظم و یوهان وادفول، وزیر امور خارجه آلمان اعلام کردند که برای اعمال فشار و دستیابی به بهبود وضعیت غزه، به جای تکیه بر درخواست‌های بین‌المللی، به مذاکرات مستقیم با رژیم صهیونیستی تاکید دارند.

اینکه رابطه سیاسی آلمان با اسرائیل به طور مشخص چگونه ممکن است تغییر کند، هنوز مشخص نیست. گزینه‌های احتمالی شامل توقف تحویل سلاح یا تعلیق توافقنامه همکاری بین اتحادیه اروپا و اسرائیل، یک توافقنامه کلیدی تجارت و همکاری، است.

در آغاز هفته، فراکسیون پارلمانی حزب سوسیال دموکرات هم خواستار تجدیدنظر درسیاست دولت آلمان در قبال رژیم صهیونیستی شد. در بیانیه‌ای که توسط سخنگوی سیاست خارجی این فراکسیون و رهبر سابق آن منتشر شد، آمده است: زمان آن رسیده است که دولت فدرال به ابتکارات در سطح اروپا بپیوندد، همکاری‌های موجود مانند توافقنامه همکاری را به حالت تعلیق درآورد و اقدامات بیشتری مانند توقف صادرات اسلحه به دولت اسرائیل که در نقض قوانین بین‌المللی استفاده می‌شود را اجرا کند.

حالا باید دید که آیا دولت فدرال با این درخواست‌ها موافقت خواهد کرد یا خیر.

اکوایران: در حالی که جهان به ترکیب پوپولیستی ترامپ با تعرفه‌های متقابل و کسری‌های بزرگ و زیبا خیره شده است، میلی دارد معجزۀ ساخت بشری خلق می‌کند که باید دل همه اقتصاددانان کلاسیک را شاد و نبض همه لیبرتارین‌های سیاسی را تند کند.

واژه‌نامه‌نویس بزرگ انگلیسی، ساموئل جانسون، دربارۀ دیوید گاریکِ بازیگر گفته بود که مرگ او «شادی ملت‌ها را محو کرد و ذخیرهٔ عمومیِ لذت‌های بی‌ضرر را فقیر ساخت.» اگر رئیس‌جمهور آرژانتین، خاویر میلی، نهایتاً در تلاشش برای رهایی کشورش از یک قرن عقب‌ماندگی اقتصادی شکست بخورد، من نیز همین احساس را خواهم داشت. خوشبختانه، فکر نمی‌کنم چنین اتفاقی بیفتد.

میلی از ورودش در چند سال پیش به صحنۀ سیاسی آمریکای لاتین، بی‌اندازه بر شادی ملت‌ها و ذخیرهٔ عمومیِ لذت‌های بی‌ضرر افزوده است. با خط ریش‌های ژولیده و حالت چهره‌های عجیبش، کمی شبیه «مِد هَتر»‌ (کلاه‌ساز دیوانۀ آلیس در سرزمین عجایب) است.

با این حال، در جنون میلی روشی نهفته است. در حالی که جهان به ترکیب پوپولیستی ترامپ با تعرفه‌های متقابل و کسری‌های بزرگ و زیبا خیره شده است، میلی دارد معجزۀ ساخت بشری خلق می‌کند که باید دل همه اقتصاددانان کلاسیک را شاد و نبض همه لیبرتارین‌های سیاسی را تند کند.

دستاوردهای میلی در فقط یک و نیم سال را در نظر بگیرید.

مطابق آمار صندوق بین‌المللی پول، وقتی میلی در دسامبر ۲۰۲۳ سوگند ریاست‌جمهوری را ادا کرد، اقتصاد آرژانتین عملاً سقوط کرده بود. در سال ۲۰۲۳، تولید ناخالص داخلی کشور 6/1 درصد کاهش یافته بود. شاید مهم‌تر این باشد که تولید ناخالص داخلی سرانۀ تعدیل شده با تورم، از سال ۲۰۰۷ پایین‌تر بود. امور مالی عمومی درهم‌ریخته بود. آخرین باری که دولت با مازاد بودجه مواجه شده بود، به سال ۲۰۰۸ بازمی‌گشت. صندوق بین المللی پول تخمین زد که بدهی عمومی تقریباً ۹۰ درصد تولید ناخالص داخلی بود اما نکتۀ مهم‌تر این بود که چقدر از آن بدهی ــ‌بیش از ۴۰ میلیارد دلار‌ــ آن به صندوق بین‌المللی پول تعلق داشت و نتیجۀ ۲۲ برنامه مختلف آن نهاد بود. 

سیاست‌های بی‌پروایانۀ مالی و پولی دولت پرونیستی قبلی تورم سالانۀ بیش از ۲۰۰ درصدی را به وجود آورده بود. در دسامبر ۲۰۲۳، تورم نقطه‌به‌نقطۀ قیمت عمده‌فروشی ۵۴ درصد بود ــ‌که طبق تعریف، ابرتورم به حساب می‌آید. برای اینکه تصور بهتری داشته باشید، قیمت یک لاته در آن سال از حدود ۱،۵۰۰ پزو به ۴،۵۰۰ پزو رسید. طی سه سال آخر، کافه کوئِرو ــ‌باحال‌ترین کافۀ بوئنوس آیرس‌ــ باید دو بار در ماه قیمت‌هایش را تغییر می‌داد.

اما بعد از کمتر از ۲۰ ماه، میلی کسری بودجه را از میان برداشت، آن را از ۵ درصد تولید ناخالص داخلی به صفر رساند. تعداد وزارتخانه‌ها را از ۱۸ به ۸ کاهش داد (در یکی از ویدئوهای کارزار گفت: «وزارت گردشگری و ورزش ــ‌حذف! وزارت فرهنگ ــ‌حذف! محیط‌زیست و توسعۀ پایدار ــ‌حذف! وزارت زنان، جنسیت و تنوع ــ‌حذف! امور عمومی ــ‌حذف، حتی اگر مقاومت کنید!»). با فرمان اجرایی شمارۀ ۷۰ که چند روز پس از تحلیف صادر شد، بازارهای کلیدی را آزاد کرد، از جمله بازارهای اجارۀ املاک، خطوط هوایی تجاری و حمل و نقل جاده‌ای بار را. اصلاحات بازار کار هم بعد از کش‌و‌قوس در کنگره به تصویب رسید.

او نظام نرخ ارز دوگانۀ مصنوعی را پایان داد و استقلال بانک مرکزی را احیا کرد. نهادهای به اصطلاح «سازمان‌های واسطه»ای مانند پولو اوبرِرو، موویمی‌یِنتو ترزا رودریگز و باریوس ده پای را نابود کرده است که مزایای اجتماعی گوناگونی را اجرا می‌کردند و سال‌ها بود با اعتراض و تظاهرات نظام اقتصادی آرژانتین را مختل می‌کردند. سامانۀ واردات را متحول کرده و سهمیه‌ها، مجوزها و گواهی‌های غیرضروری را حذف کرده است. و برنامه‌ای بلندمدت برای اصلاحات مالیاتی و مقرراتی را آغاز کرده است. 

نتیجۀ این «شوک درمانی» یک احیای اقتصادی شگفت‌آور بود. تورم ماهانه از ۱۳ درصد به ۲ درصد رسید. حالا، اقتصاد با نرخ سالانۀ ۷ درصد رشد می‌کند. سرمایه‌گذاران دیگر از اوراق و سهام آرژانتین دوری نمی‌کنند؛ در واقع، از بهترین سرمایه‌گذاری‌های دو سال گذشته بوده‌اند. فقر پس از جهشی کوتاه، از حدود ۴۲ درصد در زمان انتخاب میلی، به ۳۱ درصد کاهش یافت. هنوز کارهای زیادی باقی مانده اما برنامۀ جدید صندوق بین‌المللی پول با ۱۲ میلیارد دلار وام اولیه و احتمالاً ۲ میلیارد بیشتر، به میلی کمک می‌کند بدون بازگشت تورم کنترل‌های باقیماندۀ ارزی و سرمایه‌ای را حذف کند.

اکثر دولت‌هایی که کسری بودجه را پنج واحد درصد از تولید ناخالص داخلی کاهش داده‌اند، هزینۀ سیاسی سنگینی پرداخت کرده‌اند. مارگارت تاچر در تقریباً تمام سال‌های حضورش در قدرت توانست کسری بودجۀ انگلستان را از 5/4 درصد تولید ناخالص داخلی در سال 1979 که انتخاب شد به منفی 1/1 درصد در ده سال بعد برساند.

اما میلی و حزبش ــ‌«لیبرتاد آوانزا»‌ــ گرانش سیاسی را شکسته‌اند. 

در ماه مه، سخنگوی میلی نامزد اصلی حزب در انتخابات شهرداری بوئنوس آیرس بود. آن‌ها دشمن اصلی میلی، پرونیست‌ها، و متحدانشان حزب راست میانۀ رئیس‌جمهور سابق، مائوریسیو ماکری، را شکست دادند. جای امید هست که لیبرتاد آوانزا در انتخابات‌های استانی سپتامبر و میان‌دورۀ کنگرهٔ اکتبر هم پیروز شوند. 

این دستاوردها شگفت‌آورند و تأثیری فراتر از آمریکای جنوبی دارند. گاهی اوقات اقتصاد آزاد و لیبرتارینیسم سیاسی به‌عنوان فریب‌کاری «نئولیبرال» دهۀ 1980 رد می‌شوند، به‌عنوان چیزی که مدت‌هاست جایش را به پوپولیسم جدید چپ و راست داده است. چنین نیست. جهان هرگز دولتی را ندیده که از دولت میلی، لیبرتارینیسم رادیکال‌تری داشته باشد. اما نکتۀ شگفت‌آور این نیست که از لحاظ اقتصادی جواب می‌دهد ــ‌آدام اسمیت می‌گفت «به‌تان که گفته بودم.» معجزۀ واقعی، موفقیت سیاسیِ شوک‌درمانی میلی است.

جهان سیاست شخصیت‌های عجیبی را به خود جذب می‌کند که همه‌شان یک وجه اشتراک دارند: به نظر ما نسبت به خودشان اهمیت زیادی می‌دهند. اما معدود کسانی واقعاً مستقل از نظر دیگرانند. افراد عجیب‌وغریب معدودی هستند که واقعاً هیچ اهمیتی نمی‌دهند.

میلی، متولد سال ۱۹۷۰ در محله پالِرموی بوئنوس آیرس، پسر یک راننده اتوبوس، واقعاً «مرد مردم» است. او که از والدینش دور شده به خواهر کوچکترش کارینا بسیار نزدیک است و او را «رئیس» صدا می‌کند. او که در جوانی به لقب‌های «ال لوکو» (دیوانه) و «ال پلکا» (کلاه‌گیس) شناخته می‌شد، فوتبال بازی می‌کرد و در گروهی آهنگ‌های رولینگ استونز را می‌خواند تا اینکه واقعیت اقتصاد آرژانتین و ابرتورم سال‌های 1989 و 1990 او را به تغییر مسیر واداشت ــ‌وقتی که تورم سالانه به ۲۰،۲۶۳ درصد رسید.

این شوک تورمی، توجه او را به علم ملال‌آور اقتصاد جلب کرد و به‌سرعت او را به طیف ضد کینزیستی اقتصاد پیش برد. چهار تا از پنج سگ مستفوردن انگلیسی او به احترام اقتصاددانان نام‌گذاری شده‌اند: میلتون (به افتخار میلتون فریدمن)، موری (به افتخار موری راتبارد)، رابرت و لوکاس (به افتخار رابرت لوکاس جونیور) ــ‌سه اقتصاددانی که بعید است کراگمن یا استیگلیتز به آن‌ها ارجاع دهند. پس از دانشگاه، او به عنوان اقتصاددان حرفه‌ای در چند بانک، مجتمع صنعتی و اندیشکده فعالیت کرد و به یکی از چهره‌های رقابتی مناظره‌های تلویزیون آرژانتین تبدیل شد.

در ظاهر، رسیدن میلی به ریاست‌جمهوری ــ‌که تنها چهار سال پیش و با رسیدنش به یکی از کرسی‌های کنگره آغاز شد‌ــ چیزی نیست جز تازه‌ترین نمونهٔ پوپولیسم در قارۀ آمریکا. اما تفاوت مهم این است که میلی درمان‌های پوپولیستی معمول مانند تعرفه، یارانه یا دولت بزرگ‌تر، چه برسد به پرچم در دست گرفتن‌های ناسیونالیستی، را پیشنهاد نمی‌دهد. (با یافتن ریشه‌های یهودی پدربزرگش، بعید نیست میلی پرچم اسرائیل را در دست بگیرد.) او در کارزار ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۳ خود، به‌عنوان یک لیبرتارین رادیکال ظاهر شد، با چکش ماکت بانک مرکزیِ تولیدکنندۀ پول را تخریب کرد و یک اره‌برقی در دست گرفت که نماد برنامه‌اش برای کاهش اندازۀ دولت متورم آرژانتین بود. 

وقتی در اوایل امسال ایلان ماسک کوشید از میلی تقلید کند، خیلی زود نیروهای مقاومت اره‌اش را کند کردند و خودش هم به‌سرعت از حلقۀ درونی دونالد ترامپ  اخراج شد و حالا میزان محبوبیتش به ۲۳ درصد کاهش یافته است. چرا میلی در جایی موفق شد که ماسک شکست خورد؟

برای کسانی که تفاوت میان یک پوپولیست و لیبرتارین رادیکال را نمی‌دانند، میلی با سخنرانی خارق‌العاده‌اش در مجمع جهانی اقتصادی داووس در ژانویۀ ۲۰۲۴، همه‌چیز را روشن کرد. او به حاضران که گلوبالیست‌های اندکی گیج بودند گفت: «آزمایش‌های جمع‌گرایانه هرگز راه‌حلی برای مشکلات شهروندان جهان نبوده‌اند؛ بلکه علت ریشه‌ای آن مشکلاتند.» سپس با لحن فریدمن ادامه داد: «سوسیالیسم همیشه و همه‌جا پدیده‌ای فقیرکننده است و در تمام کشورهایی که امتحان شده، شکست خورده، هم از نظر اقتصادی، هم از نظر اجتماعی و فرهنگی و باعث مرگ بیش از ۱۰۰ میلیون انسان شده است.» در مقابل، «سرمایه‌داری آزاد نه‌تنها یگانه نظام ممکن برای پایان دادن به فقر جهانی است، بلکه تنها نظام اخلاقاً پسندیده برای رسیدن به آن هدف است.»

بند پایانی میلی ندایی باشکوه خطاب به سرمایه‌داران واقعی در میان حضار بود تا در برابر دشمن دیرینه‌شان ــ‌دولت‌ــ بایستند. او گفت:

* «از طبقۀ سیاسی یا انگل‌های متکی به دولت نترسید. ... شما خیرین اجتماعی هستید. شما قهرمانید. شما خالقان شگفت‌انگیزترین دورۀ شکوفایی هستید که تاکنون دیده‌ایم.»

* «نگذارید کسی به شما بگوید جاه‌طلبی‌تان غیر اخلاقی است. اگر پول درمی‌آورید، به این دلیل است که کالا یا خدماتی بهتر با قیمت مناسب‌تر ارائه می‌دهید و به این ترتیب به رفاه عمومی کمک می‌کنید.»

* «در برابر پیشرفت دولت تسلیم نشوید. دولت راه‌حل نیست. دولت خود مشکل است.»

با این حال، کسی صرفاً با جذب سرمایه‌داران پیروز انتخابات نمی‌شود، به‌ویژه در کشوری مانند آرژانتین که کارگران و مستمری‌بگیران خیلی بیشتر از کارآفرینان هستند. وقتی از یکی از مشاوران اقتصادی‌اش دلیل را برای توضیح جذابیت گسترده‌تر سیاسی میلی را پرسیدم، پاسخ کوتاه و درخشان او همان چیزی بود که خود میلی می‌گفت:

* «برخلاف سیاستمداران سنتی، من همیشه حقیقت را می‌گویم. مهم نیست مردم دیدگاه من را قبول داشته باشند یا نه. اگر بپرسید آیا فروش فرزندان خودم اخلاقی است، مثل راتبارد می‌گویم که نباید غیرقانونی باشد.»

* «مردم بیشتر از اینکه برنامۀ من را بخرند، این واقعیت را می‌خرند که واقعی‌ام. من یکی از آن‌ها هستم. می‌توانم توی تلویزیون فریاد بزنم چون واقعاً این‌طوری‌ام.»

* «من واقعاً یک لیبرتارین راتباردی‌ام: دولت نباید وجود داشته باشد. اما در کوتاه‌مدت یک «مینارشیت» هستم ــ‌ به دولتی حداقلی قانع می‌شوم که فقط دفاع، عدالت و امنیت ارائه دهد و خدمات اجتماعی را به بخش خصوصی واگذار کند.»

* «دولت، پیش و بیش از هر چیز، دزدی است که برای خود (طبقۀ سیاسی) هزینه می‌کند و نه فقط از راه مالیات آشکار (که رسماً نوعی سرقت است) بلکه همینطور از طریق مالیات پنهانی که اقتصاد را نابود می‌کند: مالیات تورمی.»

* «دوم، گروه‌های سازمان‌یافته، یک طبقۀ بخش خصوصی، از دولت برای دریافت امتیازات استفاده می‌کنند، امتیازاتی که نه‌تنها ناعادلانه‌اند، بلکه به رشد هم آسیب می‌زنند: "کسب‌وکارهای دایناسور"ی محافظت‌شده و اتحادیه‌های کارگری آشغال.» 

* «پس برنامۀ انتخاباتی من پایان تورم با استفاده از اره‌برقی‌ام در زمینۀ هزینه‌های عمومی و ساقط‌کردن این طبقه با حذف امتیازات دولتی‌شان بود.» 

میلی به‌جای اینکه پیامش را در مقاله‌ای مفصل توضیح دهد، آن را از طریق برنامه‌های نمایشی عمومی و پست‌های بی‌وقفه‌اش در شبکه‌های اجتماعی منتقل می‌کند. با ژاکت چرمی و مدل موی دهۀ ۶۰، کمی راک‌استار و کمی پروفسوری دیوانه است: می‌رقصد، می‌خواند و با شعارش را فریاد می‌کشد:« ¡Viva la libertad, carajo! ــ زنده‌باد آزادی، لعنتی!» جوری که انگار جو کاکر در ووداستاک روی صحنه رفته و خوانده باشد «با کمی کمک از فریدمنم اوضاع درست می‌شود.» در تاریخ دموکراسی هیچ نماینده‌ای به این شکل به قدرت نرسیده بود.

از منظر اقتصادی، روش میلی کاملاً منطقی است. مقاله مهم توماس سارژنت، برندۀ جایزۀ نوبل، با عنوان «پایان چهار تورم بزرگ» که نخستین بار در سال 1981 منتظر شد، نشان داد که خاتمه دادن تورم بالا سخت‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. نمی‌توان با تکان‌دادن یک اهرم سیاستی چنین کرد، چه کاهش هزینه‌ها باشد و چه کاهش عرضۀ پول. پایان‌دادن به چنین تورمی «نیازمند تغییری در نظام سیاست‌هاست: باید تغییری فوری در ادامۀ سیاست حکومتی، یا راهبردی، در زمینۀ کسری بودجه، چه در حال یا آینده، ایجاد شود، تغییری چنان الزام‌آور که مورد پذیرش عموم قرار بگیرد.»

این نوع «تغییر رژیم اقتصادی» دقیقاً چیزی است که میلی مشغول آن است. کاری که هیچ یک از اسلاف او ــ‌به استثناء ماکری‌ــ قادر به انجامش نبوده‌اند. ماکری با رویکرد اصلاح تدریجی نتوانست کاری از پیش ببرد و و در آستانۀ انتخابات به بحران اقتصادی جدیدی رسید و به شکل اجتناب‌ناپذیری شکست خورد.

و آیا میلی می‌تواند در جایی که ماکری شکست خورد موفق شود؟ باید اعتراف کرد که سابقۀ تاریخی علیه اوست. حدود یک قرن پیش، قبل از جنگ جهانی اول، آرژانتین یکی از ده کشور ثروتمند جهان بود. در خارج از دنیای انگلیسی‌زبان، فقط تولید ناخالص سرانۀ سوئیس، بلژیک، هلند و دانمارک از آرژانتین بیشتر بود. اما پس از جنگ جهانی دوم، آرژانتین پیوسته عملکرد ضعیفی داشت. طوری که تولید ناخالص سرانه‌اش در دهه‌های 19680، 1970، 1980 و ۱۹۹۰ به اندازۀ سال ۱۹۶۷ بود. تورم دو رقمی بین سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۵۲، ۱۹۵۶–۱۹۶۸، ۱۹۷۰–۱۹۷۴ و سه‌ یا چهار رقمی بین سال‌های ۱۹۷۵–۱۹۹۰ ادامه داشت. آرژانتین که بارها نکول کرده بود، در سال‌های ۱۹۸۲، ۱۹۸۹، ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ وام‌دهندگان خارجی را ناامید کرد.

این الگوی شکست تنها با نقص‌های بنیادی در اقتصاد سیاسی آرژانتین قابل توضیح است. یک اولیگارشی مالک زمین کوشیده بود اقتصاد کشور را بر صادرات کشاورزی به جهان انگلیسی‌زبان پیوند زده بود، مدلی که در دورۀ رکود بزرگ با شکست تمام‌عیار مواجه شد. مهاجرت گستردۀ (مانند آمریکای شمالی) بدون آزادسازی زمین کشاورزی برای شهرک‌سازی، طبقۀ کارگران شهری بسیار بزرگی را به وجود آورد که به‌شدت مستعد پیوستن به جریان‌های پوپولیستی بود.

دخالت‌های مکرر نظامی در سیاست، مقدمۀ شکل‌گیری نوع جدیدی از سیاست شبه‌فاشیستی به‌رهبری خوآن پرون بود، کسی که به کارگران دستمزد و شرایط بهتر پیشنهاد کرد و برای صنعتگران آرژانتینی تعرفه‌های حمایتی وضع کرد. جایگزین ضدکارگریِ پرون ــ‌که بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۶ اجرا شد‌ــ بر کاهش ارزش ارز متکی بود تا به این ترتیب منافع کشاورزان و صنعتگران را با هم هماهنگ کند.

در سال ۱۹۶۶، کودتای نظامی دیگری وعدهٔ مدرن‌سازی فناوری را داد اما به‌جای آن کاهش ارزش پول و تورم بالاتر را به ارمغان آورد. بازگشت پرون در سال ۱۹۷۳ فاجعه‌بار بود چراکه با شروع موج تورم جهانی همزمان شد. پس از مرگ پرون در دفتر ریاست‌جمهوری، کودتای دیگری آرژانتین را به خشونت کشاند؛ خشونتی که هزاران نفر را به بازداشت خودسرانه و «ناپدیدسازی» محکوم کرد. از نظر اقتصادی، خونتای نظامی هیچ دستاوردی برای کشور نداشت مگر بدهی خارجی فزاینده.

مانند بسیاری از بحران‌های تورمی معمول، جنگ نقش داشت؛ هم جنگ داخلی «کثیف» علیه «براندازان» و هم جنگ خارجی با بریتانیا بر سر جزایر فالکلند. اما آنچه تورم را در آرژانتین غیرقابل کنترل کرد، نه جنگ، بلکه نیروهای اجتماعی بود: اولیگارشی، سرکردگان منطقه‌ای، گروه‌های ذی‌نفع تولیدکنندگان، اتحادیه‌های تجاری پرونیستی و طبقۀ زیرخط فقر یا دسکامیسادوس (به‌معنای «بی‌پیراهنان»). ساده بگویم، منافع هیچ گروه قابل‌توجهی در ثبات قیمت نبود.

دیگرانی هم تلاش کرده‌اند «هیولا»ی دولت آرژانتین را رام کنند. مثلاً پس از تورم سال‌های ۱۹۸۹–۱۹۹۰، وزیر اقتصاد آرژانتین، دومینگو کاوالو، ــ‌یکی از قهرمانان میلی‌ــ پزوی قابل‌تبدیل جدیدی را معرفی کرد که ششمین واحد پول آرژانتین در طی یک قرن بود. اما این تصمیم هم با شکست تمام عیار مواجه شد. درست است که تا سال ۱۹۹۳ تورم به صفر رسید، اما بیکاری به ۱۵ درصد افزایش یافت. بدهی عمومی نیز از ۳۵ درصد تولید ناخالص داخلی در پایان ۱۹۹۴ به ۶۴ درصد در پایان ۲۰۰۱ رسید، زیرا دولت‌های مرکزی و استانی به‌جای توازن بودجه، به فروش اوراق بهادار متکی شدند. اوضاع برای نکول مجدد آرژانتین و معرفی واحد پول جدید دیگری آماده بود. در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۱ ــ‌در پایان ماهی پر آشوب که شاهد پنج رئیس‌جمهور بود‌ــ دولت پرداخت بدهی خارجی‌اش را به‌کلی متوقف کرد.

سه ماه آینده تعیین خواهد کرد که آیا تغییر بیوگرافی سپیده میلی، چه از نظر سیاسی و چه اقتصادی، پایدار خواهد بود یا نه.

در هفته‌های اخیر او دو عقب‌نشینی متحمل شده است. اول، در ۳۰ ژوئن، قاضی نیویورکی لورتا پرسکا حکم داد آرژانتین باید سهام کنترل‌کننده‌اش در شرکت ملی نفت، وای‌پی‌اِف، را به کنسرسیومی آمریکایی به رهبری صندوق بورفورد واگذار کند که ادعا می‌کند ملی‌سازی این شرکت در سال ۲۰۱۲ حقوق سهامداران خرد را نقض کرده است. این قاضی پیش‌تر در سال ۲۰۲۳ حکم داده بود آرژانتین باید ۱۶ میلیارد دلار خسارت بپردازد و اکنون به وای‌پی‌اف دستور داده به‌عنوان بخشی از این پرداخت، سهامش را منتقل کند.

هم‌زمان، در بوئنوس آیرس، مخالفان پرونیست موفق شده‌اند پشتیبانی کنگره را برای چند طرح هزینه‌ای جلب کنند. این موضوع یادآور این است که حزب میلی فاصله زیادی تا اکثریت پارلمانی دارد. در اوایل ماه جاری، کنگره طرحی را برای افزایش مستمری‌ها تصویب کرد که حدود 7/0 درصد از تولید ناخالص داخلی هزینه خواهد داشت. پیشنهادهای قانونی دیگری که ممکن است بودجۀ میلی را نامتعادل کنند شامل افزایش بودجۀ دانشگاه‌ها و بیمارستان‌ها و تخصیص مستقیم درصد بیشتری از درآمد مالیاتی به استان‌ها می‌شود.

میلی به حکم نیویورک اعتراض کرده و می‌شود انتظار داشت این لوایح هزینه‌ای را وتو کند. اما در هیچ‌کدام تضمینی برای موفقیتش وجود ندارد. حامیان او تنها می‌توانند امیدوار باشند رأی‌دهندگان در انتخابات سپتامبر و اکتبر تسلیم وسوسه‌های پرونیستی قدیمی نشوند.

مانند میلی، من هم روزگاری از تورم غافلگیر شدم ــ‌در دهۀ ۱۹۷۰ در گلاسگو، اسکاتلند، وقتی تورم دو رقمی خانوادهٔ طبقه متوسط من را سخت تحت فشار قرار داد. مانند او، من اقتصاد و تاریخ خواندم تا این پدیده را بهتر درک کنم. و مانند او، مطالعاتم مرا به شک به جمع‌گرایی و همدلی با راه‌حل‌های لیبرتارینی سوق داد. یکی از درس‌های اصلی تاریخ قرن بیستم این است که ابرتورم سال ۱۹۲۳ آلمان ــ‌موضوع اولین کتابم‌ــ زمینه‌ساز پیروزی سیاسی ۱۰ سال بعد هیتلر شد. به شکلی بسیار مشابه (همان‌طور که بریژیت گرانویل و من در مقاله‌‌ای با عنوان «وایمار در ولگا» پیش‌بینی کردیم)، موج تورم در روسیۀ پس از فروپاشی شوروی زمینه‌ساز ظهور ولادیمیر پوتین شد.

از همین رو، ــ‌و نه صرفاً به خاطر جذابیت عجیبش‌ــ ما همه باید برای «ال لوکو» آرزوی موفقیت کنیم. فقط آمریکای لاتین نیست که به داستان موفقیت لیبرتارین نیاز دارد. تمام جهان به آن نیاز دارد. چیزی بسیار بیش‌تر از «شادی ملت‌ها و اندوختۀ عمومیِ لذت‌های بی‌ضرر» در معرض خطر است.